182 Br. Cornelius Wilhelmus Franciscus Diepstraten
Geboren te Bavel : 28-09-1903
Ingetreden : 28-04-1923
Eerste Professie : 29-11-1923
Tweede professie : 01-12-1927
Overleden te Huijbergen: 21-02-1976
Stil en betrekkelijk gauw is Broeder Cornelius van ons heengegaan; na een rijk leven in dienst van de Congregatie, het onderwijs, de Missie en de Kunst.
Hij was geen uitbundig persoon, hoewel zijn vrolijke lach aanstekelijk kon zijn vooral bij koddige situaties. Hij kon leuk van zijn avonturen in de missie vertellen en hoe hij bij het honderdjarig jubileum van de Congregatie in Bandjermasin met Br. Mauritius samen de hoofdrol in een eigen gemaakt toneelspel vervulde.
Steeds stond Er. Cornelius volledig paraat in de dienst van God, het werk van de Congregatie en ons convent. Hij was een vroom en stipt religieus. Hij stamde uit een groot gezin te Bavel, waarvan velen bij het onderwijs gingen en aan wie hij zeer gehecht was. Jarenlang heeft hij de weeskinderen van de eerste en tweede klas te Huijbergen de eerste beginselen van de wijsheid en kennis bijgebracht, tot hij zich geroepen voelde dit werk voort te zetten in onze missie op Borneo. Vanaf 1931 tot 1960 gaf hij daar les aan de scholen te Pontianak, Bandjermasin en het Seminarie der Paters Kapucijnen te Njaroemkop.
Na zijn definitieve terugkeer naar Nederland stond hij aan de St. Barbaraschool, Leuvenaarstraat te Breda.
Toen die school werd opgeheven ging hij met pensioen en kon zich geheel gaan wijden aan de schilderkunst. Tijdens zijn laatste missieverlof volgde hij schilderlessen aan de Academie Sint Joost te Breda. Dit bracht hem in contact met diverse kunstenaars o.a. Jan Strube, met wie hij bevriend werd.
Broeder Cornelius legde zich speciaal toe op het schilderen van stillevens en landschappen. De omgeving van zijn geboorteplaats Bavel was een geliefkoosd terrein voor die landschappen.
In zijn zolderatelier ontstonden de vele stillevens die weldra de aandacht trokken en thans nog vele huizen en huiskamers sieren. Tentoonstellingen van zijn werk werden onder meer gehouden in de Beyerd te Breda en een kunstgalerie te Roermond. Zelf bezocht hij graag tentoonstellingen van andere kunstenaars om er nieuwe ideeën op te doen.
Een inwendige kwaal openbaarde zich en een operatie gaf hem een jaar verlichting. De slopende ziekte kwam echter terug en de artsen moesten hem opgeven. Geduldig heeft hij zijn ziekte gedragen. Zijn geliefde schilderkunst lag stil. Voor een betere verzorging ging hij naar Huijbergen, waar hij na betrekkelijk korte tijd overleed op 72-jarige leeftijd. Zijn kunstproducten mogen nog lang getuigen van, zijn talenten en moge zijn nagedachtenis nog lang levendig blijven.
Hij ruste in vrede.
Br. Vitus.