232 Br. Berchmans Pieter Potters
Geboren te Vlissingen : 25-10-1903
Ingetreden : 28-04-1923
Eerste professie : 30-11-1924
Eeuwige professie : 01-12-1927
Overleden te Breda : 31-05-1985
Op de laatste dag van de meimaand was ik met Broeder Blasius onder een stralende zon op weg naar familieleden van broeders in Indonesia om hun groeten mee te nemen op mijn visitatiereis naar hun verre land. In de auto werden ook de zieken besproken en vooral ook Br. Berchmans. Zijn toestand was de laatste week nogal wisselend, maar sinds een paar dagen misschien toch iets beter, zo leek het wel. Zijn reacties waren wat levendiger en hij kon weer lachen. Na de middag amper thuisgekomen, kwam het bericht van zijn bediening en weer een paar uur later van zijn rustig ingeslapen zijn voor altijd.
Broeder Berchmans kenden we vooral als man met slechte longen en een zwak gehoor. Hij had lucht te kort en hijgde daardoor bij de minste inspanning. De tweede kwaal maakte de communicatie met hem moeilijk, zodat hij enigszins in een isolement terechtkwam. Dit alles werd de laatste jaren geleidelijk aan erger en samen met andere ouderdomsverschijnselen heeft het zijn levensdagen verkort. Toch is Pieter Potter uit Vlissingen nog gekomen tot de leeftijd van de sterkeren. Hij werd geboren op 25 oktober 1903 en zodoende behaalde hij de leeftijd van 81 jaar. In 1923 deed hij zijn intrede in onze Congregatie en op 1 december 1927 deed hij zijn eeuwige professie. Naast de gewone onderwijzersakte met gymnastiek en godsdienst behaalde hij ook de hoofdakte en de diplomas voor handenarbeid en spreekvaardigheidsonderwijs. Als onderwijzer werkte hij in Huijbergen, Bergen op Zoom en Oosterhout aan de lagere school.
Het grootste deel van zijn loopbaan echter is hij werkzaam. geweest in het buitengewoon onderwijs aan het minder bedeelde kind, en wel aan de Sint Jansschool in Breda en de BLO in Hulst, waar hij een aantal jaren hoofd van de school was. Na zijn pensionering in, 1968 heeft Berchmans zich nog vele jaren verdienstelijk gemaakt als verzorger van stencilwerk voor de Congregatie en verschillende parochies in Breda. Jarenlang heeft hij bijvoorbeeld gezorgd voor het drukken van Leer en Leven.
Langzamerhand werd het leven echter zwaarder voor hem en namen de kwalen van longen, gehoor en andere lichaamsfuncties zoveel energie in beslag, dat er van activiteiten niet veel meer overschoot. En zo is aan dit leven een eind gekomen, maar toch nog eerder dan hijzelf waarschijnlijk verwachtte. Toen hem onlangs gesuggereerd werd het Sacrament van de zieken te ontvangen, vond hij dat hij daar nog niet aan toe was. Amper een week later heeft hij ingezien, dat het leven voor hem geleefd was. Hij gaf zich over aan de Heer van alle leven. In de dagen na Pinksteren gaf hij zijn geest terug aan de grote Geest, de schepper die bij ons zijn intocht hield.
We verliezen in Berchmans een voorbeeldig medebroeder aan wie wij met dankbaarheid zullen terugdenken. Moge hij de eeuwige rust vinden bij God en in Hem leven voor altijd.
Stuur hem tot aan het zalig einde, tot der tijden loop zich wende van deze onbestendigheid, in Uw stralend eeuwigheid.
Broeder Karel