257 Br. Gervasius Wilhelmus Henricus Frijters
Geboren te Breda : 06-06-1907
Ingetreden : 17-01-1927
Eerste professie : 18-08-1928
Eeuwige professie : 18-08-1931
Overleden te Huijbergen : 26-10-1989
Menselijke berekeningen zijn hoogst onbetrouwbaar; vandaag is het weer gebleken. Het gedachtenisprentje voor de medebroeders, overleden tussen Allerzielen 1988 en dit jaar, hadden we al ijverig klaargemaakt, Momenteel was er niemand gevaarlijk ziek, dus …… Toch heeft de dood ons weer verrast en een medebroeder voor zich opgeëist, waaraan we niet zo gauw gedacht hadden. Broeder Gervasius, die al enige tijd in Huijbergen was, overleed plotseling, even na drie uur op deze rustige herfstdag, de 26ste oktober. Hij voelde zich niet goed worden en voor er maatregelen getroffen konden worden, zakte hij weg in zijn stoel.
Hij was naar Huijbergen gekomen vanwege zijn zeer zwakke hart en zijn val op de ziekenkamer in het Elisabeth-ziekenhuis in Tilburg, waarbij een van zijn nekwervels beschadigd werd. Nu was dat laatste euvel weer ongeveer opgelost en kon men aan andere behandelingen gaan denken. Hij dacht daarover met vrij groot optimisme. “Het zou allemaal wel goed komen. En verder wachten we maar af”, was zijn standpunt. Intussen ging het iets beter met hem, tot hij zich de laatste dagen een paar keer niet erg lekker voelde. Dat was niet alarmerend, alleen zijn hart bleek steeds zwakker te worden, tot het een fataal punt bereikt had.
Wilhelmus Henricus Frijters was ruim 82 jaar geworden, Hij werd geboren op 6 juni 1907 te Breda. Op 17 januari 1927 deed hij zijn intrede bij de Broeders van Huijbergen, waar hij het kloosterkleed aannam op 13 augustus 1927 en de professie aflegde op 18 augustus 1928 voor drie jaar en eveneens op 18 augustus 1931 voor eeuwig. In de Congregatie werkte hij als onderwijzer, waarvoor hij de volgende aktes behaalde: Godsdienst A op 23 februari 1926; onderwijzer op 11 juni 1927; handenarbeid op 10 augustus 1944 en de diplomas Ward I en II op 3 november 1950.
Op veel standplaatsen heeft hij niet gewoond. Na het noviciaat in Huijbergen was hij twee jaar onderwijzer op Sint Marie, vijf jaar in de Hoogstraat in Bergen op Zoom, nogmaals een jaar in Huijbergen en in 1936 ging hij naar Haaren, waar hij verder zijn hele leven heeft gewoond en gewerkt. De laatste vier jaar was hij er overste van het huis na de dood van Broeder Adelbertus. Meer dan een halve eeuw was hij inwoner van Haaren en parochie en gemeente vierden het, toen hij dat moment bereikt had. Onderscheidingen van de koningin, de verkennerij en de gemeente had hij ervoor ontvangen. Hij was een goed onderwijzer, nauwgezet en stipt, aan wie veel kinderen uit het dorp hun eerste opleiding te danken hebben. Ook Was hij verbonden met parochie en geestelijkheid en het kerkelijk leven. Menig geestelijke was een welkome gast van het broederhuis. Twee bijzondere feiten willen we hier nog gedenken.
In de eerste plaats zijn inzet voor de jeugd ook buiten schoolverband als leider van de verkennerij. En in de hobbysfeer, dat hij vele jaren op vakkundige wijze de fotografie beoefende. In deze korte levensschets kunnen we moeilijk al de verdiensten van deze bejaarde religieus en onderwijsman opsommen. Ze zullen vast en zeker wel volledig opgetekend staan in het grote boek van het leven, nauwkeuriger dan wij ze ooit zouden kunnen beschrijven.
Moge hij zijn loon bij God ontvangen voor zijn trouwe dienst aan zijn schepper en de Congregatie en moge hij de rust vinden voor altijd. Onze patroonheiligen, Maria van Altijddurende Bijstand en Vader Franciscus, zullen voor hem voorsprekers zijn in de hemel.
Reeds eerder was hij gesterkt door de genademiddelen van de kerk op het ziekbed. Op de 31ste oktober werd hij op ons kloosterkerkhof begraven.
Br. Karel.