303 Broeder Fabianus Jacobus Josephus Swagemakers
Geboren te Gennep : 19-06-1909
Ingetreden : 19-01-1929
Eerste professie : 18-08-1930
Eeuwige professie : 20-09-1930
Overleden te Huijbergen : 10-04-2000
Donderdag nog gewoon aan tafel alhoewel, het ging hem al een paar dagen niet zoals wij en hij dat gewoon waren en dan vrijdag avond geraakte Br. Fabianus in een diepe slaap waaruit hij niet meer zou ontwaken.
Geboren te Gennep 19 juni 1909 uit het huwelijk van Josephus Swagemakers en Maria Schavenberg deed hij zijn intrede om Broeder van Huijbergen te worden op 16 januari 1929. Akten en diplomas werden behaald zoals daar waren Godsdienst A. Akte 77A, Akte 77 B, en Frans L.O. Met die bagage en met een steeds blijvende bijzondere grote leergierige belangstelling voor alles wat er leefde in Gods wonderlijke schepping werd hij een persoonlijkheid op onderwijsgebied. Begiftigd was hij met de gave om voor jong en oud bijzonder boeiend te vertellen, daarbij een zinsopbouw en een woordenschat hanterend waar menig onderwijsgevende, waar menig pastor alleen maar van kan dromen en denken als ik daar eens iets van had …
Hij begon als onderwijzer aan de Karrestraat in Breda: we zeggen en schrijven 1930.
Princenhage volgde, daarna hoofd van een lagere school in Hulst vervolgens in Breda; leraar werd hij aan de kweekschool, daarna weer hoofd van een lagere school in Oosterhout en dan vanaf 1961 naar Nijmegen, hoofd van Michael school die van naam veranderde in Katholieke school Brakkenstein. Daar was hij voortvarend werkzaam tot zijn pensioen gerechtigde leeftijd in 1974. Toen kwam er meer tijd voor wandelen en fietsen, om de natuur in te trekken, meer tijd ook voor het maken van reizen waaronder ook het zogenoemde “vrij reizen”, het volgen van het Kerkenpad. Bestuurlijke functies werden vervuld bij het ouderenwerk, bij scholen, medeoprichter van de wandelclub Michael, lid was hij van het Stedelijk Bestuur.
Omdat het klooster in Nijmegen ophield te bestaan kwam Br.Fabianus in oktober van het vorige jaar naar Huijbergen. Bewonderenswaardig hoe snel hij acclimatiseerde, zich aanpaste én zijn weg vond ondanks zijn visuele handicap die niet gering was. Nu er aan dit weldadige leven voor ons en voor velen een einde is gekomen ontsteken we een kaars met zijn naam,
de naam Br.Fabianus.
“Dan trekken we s ochtend vroeg de wijngaarden in om te zien of de wijnstok al uitbot, of de knoppen zijn opengebroken en de granaatbomen al bloeien,” Met deze passage uit het Hooglied werd ons het overlijden van Br. Fabianus aangekondigd, een passage die iets wil oproepen van de grote natuurliefhebber die hij was. Daarom bezocht hij heel graag dierentuinen, natuurevenementen, tropenmusea. Natuurfilms hadden zijn speciale interesse. Medebroeders liet hij grond meebrengen uit Indonesië en Brazilië om daarmee te experimenteren. Stenen verzamelde hij en maakte er studie van. Hij was en bleef helder van geest, stond dankbaar in het leven, maakte als overste in Nijmegen van het klooster – dat onder zijn leiding gebouwd werd -een open, gastvrij huis, was hartelijk in de omgang met een gezonde belangstelling, onderhield een goede band met zijn familie, een fijne mens was hij, die heel geduldig en relativerend in het leven stond, beheerste de kunst om geleerde en ingewikkelde onderwerpen eenvoudig en bloemrijk te verwoorden . Vanuit zijn brede belangstelling is hij geworden tot een begaafde, wijze en rijk ontwikkelde medebroeder die ontzettend veel wist en heel evenwichtig in het leven stond.
het Ouder worden ging ook bij hem gepaard met het inleveren aan zelfstandigheid. Met het ene oog zag hij niets meer, met het andere nog zoeen 20 procent. En toch…. klagen deed hij niet, vindingrijk als hij was en bleef verzon hij allerlei handigheidjes om ondanks zijn vele handicaps zo zelfstandig mogelijk te blijven functioneren. Opvallend was ook zijn eenvoud, zijn gelovige houding, zijn respect voor anderen.
Vele jaren was hij naast al zijn functies en taken ook Br.Overste. Als je hem als broeders iets ging vragen om te mogen gaan kopen moet vaak zijn antwoord geweest zijn dat je er beter 2 of 3 kon halen… Zo schijnt zelfs een broeder niet met één maar met meerdere bijlen te zijn thuisgekomen. Ná een hartinfarct in augustus 1995 hersteld zijnde ging Br. Fabianus op controle in het ziekenhuis. Hij deelde de dokter mee dat hij één van zijn engelbewaarders had meegebracht. ” Een Engelbewaarder”, reageerde de zich verwonderende arts ” die wil ik wel eens zien…” Br. Fabianus zei, wijzend naar Br. Fons “hier staat hij”. Dank zij meerdere engelbewaarders in de laatste Nijmeegse periode waaronder naast die heel bijzondere “engelbewaarder” Br. Herman Jozef, ook die bijzondere Br. Lucas kon Br.Fabianus daar blijven wonen.
Bij de uitvaart van deze markante medebroeder, schoonbroer, oom en vriend mogen we weten en geloven dat hij in dat paradijs is, in het Huis van de Vader, dat hij deel heeft aan het hemels bruiloftsfeest.
En nu zeggen wij biddend: Br. Fabianus, mogen Gods engelen u behoeden en bewaren.
Leo Testers, rector
Broeders van Huijbergen