305 Broeder Blasius Antonius Cornelis Johannes van Schendel
Geboren te Wagenberg : 22-06-1914
Ingetreden : 06-01-1931
Eerste professie : 15-08-1932
Eeuwige professie : 15-08-1935
Overleden te Bergen op Zoom : 03-08-2000
Onze ruim 86 jarige Broeder Blasius, deze warme huisgenoot en sympathieke medebroeder, deze belangstellende broer van Cor en schoonbroer van Toos, deze geliefde oom, deze warme vriend, deze meelevende missieprocurator, deze uitzonderlijke mens die velen van ons node zullen missen groeide hij op samen met zijn broer Cor en zijn twee zussen Annie en Ad. De godsdienstige invloed van dat gezin was zodanig dat Gods roepstem gehoord kon worden: 6 januari 1931 volgde zijn intrede hier in Huijbergen.
Een van zijn handelskenmerken zou worden: dienstbaar en eenvoudig in het leven staan. Zo zien we Br. Blasius dan ook werkzaam in tal van kloosters als koster, als man van huiselijke werkzaamheden, als kok, als portier, als begeleider van de toekomstige broeders in juvenaat en kweekschool, als overste, en vanaf 1971 als een zeer verdienstelijke missieprocurator: verdienstelijk richting medebroeders werkzaam in Brazilië, werkzaam in Indonesië; uiterst verdienstelijk richting hun achterban. En dat hij als missieprocurator de werkplekken van zijn medebroeders in Azië en Latijns Amerika mocht bezoeken stemde hem uiterst dankbaar, inspireerde en stimuleerde zijn missie procurator zijn.
Gezien zijn leeftijd koos hij ervoor vanaf 9 december 1999 om in Huijbergen te komen wonen. Maar ook hier gunde hij zichzelf geen rust: naast kloosterlijke, religieuze bezigheden ging hij zwemmen, wandelen, auto rijden, bezoeken afleggen, fietsen. Zo ook zaterdag namiddag 29 juli: meteen na de middagmaaltijd de fiets op ,.. België in … op die tocht zich niet goed voelen … een kleine hersenen infarct …vervoer naar de verzorgingsafdeling van Sainte Marie … daar s nachts een zware hersenen infarct … daarom met de ambulance zondagmorgen naar het Lievensbergziekenhuis in Bergen op Zoom … vrij snel raakte Br. Blasius in diepe slaap, en wij vroegen ons af … hebben we nog contact met hem ??? Dag en nacht werd er bij hem door medebroeders liefdevol gewaakt vanaf maandagavond totdat hij stierf donderdagmorgen zo rond tien over half negen. Op dat ingrijpende moment van een mensenleven dat ons allen te wachten staat …bij het vertrek van de laatste aardse halte van zijn levensreis, het kon niet beter en mooier …was bij hem biddend en nadenkend zijn trouwe reis metgezel van vakanties en bedevaarten: Br. Julius.
Het Sterven van deze voor velen van ons bijzondere medemens werd aangekondigd met woorden uit het Boek Genesis / Schepping, met de zinsrede ” Heer God, wil toch de reis die ik ondernomen heb met succes bekronen. Heel toepasselijk gekozen door zijn medebroeders
want heel vaak was hij dienend onderweg, op weg , om “even” aan te komen “even” … want zijn bezoekjes waren meestal kort, bij het binnenkomen keek hij al op zijn horloge …
Bij nu bijna 140 Huijbergse Broeders stond ik in de afgelopen jaren voor de opgave in goede samenspraak en in warme samenwerking met hun medebroeders de Eucharistie ten afscheid voor te bereiden en mee te verzorgen. En als ik dan zoeen geleefd broederleven op me laat inwerken kom ik bijna telkens weer onder de indruk van zoveel bezielend idealisme, van zoeen grote belangeloze dienstbaarheid, van liefdevol “Er Willen Zijn Ten Dienste Van Anderen” om zo Gods Naam “Jahweh” “Ik Wil Er Zijn Voor Jou” handen en voeten te geven En we kunnen dan alleen maar beamen: wat zijn mensen toch uniek, wonderlijk en verwonderlijk, verschillend ook in talenten van hart en verstand, van handigheid en broederlijkheid.
Vandaag bij de uitvaart van Broeder Blasius is er meer dan gewoon sprake van bezielend idealisme, van belg gelote dienstbaarheid , van “Er Willen Zijn Ten Dienste Van Anderen” Een medebroeder die hem door en door kent, typeerde Br. Blasius met het korte maar alles zeggende zinnetje: ” Zijn dienstbare opstelling was zijn leven.” Wij verliezen dan ook in Br. Blasius een voorbeeld van religieuze overtuiging en hartelijkheid. Br. Blasius was eet bidder, zijn dagelijks rozenhoedje was hem lief. Je kon op hem rekenen, hij liet geen twijfel. Van nature opgewekt en belangstellend voor het wel en wee van de ander. een Joviale lach en een flinke schouderklip waren zijn visitekaartje. Achter zijn luidruchtigheid, zijn gezellige lach, zijn uithalen schuilde een gevoelig, hartelijk karakter van een meelevende, van een beminnelijke, van een in-goede medemens
Als missieprocurator heeft Br. Blasius vele Broeders-missionarissen in- en uitgeleide gedaan.
De voorkomende moeilijkheden opgelost en de contacten met de familieleden op een voortreffelijke, warme wijze onderhouden. In de Bredase Parochiekerk 0.L.Vr.van Altijddurende Bijstand was hij vele jaren actief betrokken bij het bezoeken van zieken, bij uitvaartdiensten. Voor mij en voor velen van ons is hij een opvallende kleurrijke Huijbergse Broeder opvallend en kleurrijk in de positieve zijn van het woord. joviaal in de omgang, eenvoudig en bescheiden, nooit opdringerig, en vanuit die houdingen wist hij jong en oud voor zich in te nemen.
Met verwondering en bewondering voor de schone natuur ging hij graag op reis, samen met Br. Julius, Lourdes, La Salette, Santiago di Compostella, en het graf van de Apostel Petrus te Rome hadden een bijzondere aantrekkingskracht op hem. En de reizen door bergrijke streken “waar Geels heerlijkheid zetelt”, lieten hem zien hoe klein en gering de mens is en hoe groot Gods goedheid. Mild en eerlijk was hij, als het ging over anderen, streng voor zichzelf. Op allerlei terreinen ging er bezieling va hem uit. Een Raadsman was hij voor menigeen.
Gebed en dagelijkse taak waren bij Broeder Blasius onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zowel het een als het ander had meer dan zijn volle aandacht. Bijzondere, goede kontakten met zijn familie, tekenden hem. Hij stond stevig geworteld in het leven, en dan hebben we weet van zijn geloof in God Die hij een goede Herder wist; Zoals een boom, zoals elke mens, stond ook Br. Blasius in weer en wind van het leven: hij kende goede en minder goede dagen, maar het was hem eigen toch altijd weer het positieve te ontdekken en dat ook als zodanig te benoemen. Wie van ons, en wie van de velen voor ons hadden niet bijzonder graag met hem te doen? Zo was hij geen eenzaam staande boom; een boom was hij die schaduw bood, beschutting: want zijn religieus-zijn, en zijn ongetrouwd-zijn stelden hem in staat er te zijn voor ontzettend velen, voor honderd procent beschikbaar, dienstbaar, in alle eenvoud.
Hij hield zich als een boom staande, door zich telkens opnieuw te oriënteren op, en zich te laten inspireren door Jezus van Nazareth Die Hij zijn grote Broer wist. Hij leefde op goede voet met moeder aarde, trok graag de vrije natuur in, kind aan huis bij de seizoenen was hij open staand en gevoelig voor de geheimen van het leven en de natuur. Dat had hij van geen vreemde: de Franciscaanse spiritualiteit was hem eigen. Op dat spoor zat Br. Blasius. Deze uitzonderlijke boom is tot volle wasdom kunnen komen: volgroeid, seizoen ná seizoen. Gelukkig was zijn ziekbed , zijn pijnlijden van heel korte duur. We vertrouwen hem toe aan Hem Die zoeen grote plaats innam in zijn leven: Zijn en onze Schepper tot wie we in zijn geest met psalm 23 zeggen: “Mijn herder is de Heer, het zal mij nooit aan iets ontbreken.”
Nu aan dit alles een einde is gekomen vragen wij U dat hij deel mag hebben aan de Verrijzenis van de Verrezene: per onmina saecula saeculorum…..
Leo Testers