312 Br. Leontius Johannes Wilhelmus van der Groen
Geboren te Oosterhout : 14-06-1915
Ingetreden : 22-01-1933
Eerste professie : 15-08-1934
Eeuwige professie : 15-08-1937
Overleden te Huijbergen : 16-06-2003
Nu er een einde is gekomen aan zijn tastbare nabijheid in ons midden na 88 jaren zijn we samen gekomen voor zijn uitvaart voor zijn uitvaren uit ons midden om hem binnen te laten varen in zijn en eens ook onze uiteindelijke Thuishaven. Daar mogen we deze Huijbergse Broeder weer samen weten met z’n ouders, broers en zussen, met zijn medebroeders en met de velen die hem voorgingen naar ‘t Vaderhuis.
Denkend aan je vele goede jaren, Br. Leontius, zien we voor ons: Je handen vol bewogenheid, je mond vol verhalen, je ogen vol hoop en verlangen, je hart overvol van vriendelijke gevoelens. Nu zijn je handen verstild, je stem verstomd, je tranen gedroogd, je hart tot rust gekomen. Maar je medebroeder zijn heeft goeds gezaaid je dromen doen ons hopen.
Prioriteiten stellen, ‘t Koninkrijk van God zoeken, je gedragen weten door God ieder die Br, Leontius kent, weet, dat we dan iets over en van zijn geleefd leven oproepen, van zijn idealen. Geboren is hij te Oosterhout op 14 juni van 1915 uit de ouders ternardus Franciscus van der Groen en Wilhelmina Kooiman als 12de in het gezin dat 13 kinderen ging tellen. De godsdienstige sfeer daar, en wie zal zeggen “wat en wie al niet meer” heeft er toe bijgedragen dat hij als prioriteit ging stellen in z’n leven uitdrukkelijk te gaan werken voor en in ‘t Koninkrijk Gods. Op 17 jarige leeftijd trad hij in als postulant hier te Huijbergen. Zes maanden later – 3 juni 1933 – begon hij ’t noviciaat onder de naam Br.Leontius. En iets meer dan ‘n jaar later – op 1 september 1934 begon hij als onderwijzer aan de Boxhoornstraat in Bergen op Zoom, ondertussen was Akte 77A behaald, volgen zouden Akte 77B in 1936,
Wiskunde L.O. lin 1941, Getuigschrift spreekonderwijs en Ward 1 + 2 in 1940. Met deze bagage groeide hij meer en meer uit tot ‘n goed onderwijzer te Breda aan de Havermanstraat en de Karrestraat en werd hij hoofd van de school vanaf 1945 te Haaren, Hulst, Amsterdam en vanaf 1969 te Nijmegen. Velen van die bij hem in de klas zaten, hadden graag met hem te doen, en hebben er goede herinneringen aan over gehouden. Daarnaast was Br. Leontius vanaf 1945 tot 1991 in tal van kloosters ‘n gewaardeerd huisoverste. Alles bij elkaar zo’n 46 jaar.
‘n Sympathieke man was hij, gezellig in de omgang, bekleed met vriendelijkheid en goedheid.
Trouw aan de kloosterregel, zonder pretenties ‘n echte broeder van Huijbergen. Hij verstond de kunst om te vertellen. Z’n organisatie talent kwam niet alleen ‘t schoolgebeuren en ‘t kloosterleven ten goede. Maar ook ( en dan bevinden we ons in de Nijmeegse periode ) bij sport en spel. Zo stond Br. Leontius aan de wieg van de fusie M.O.V.C. de afkorting van Michael Ons Vermaak Combinatie. Waaronder vielen de Michael wandelvereniging,
een fanfare, een tafeltennisvereniging, om toch zeker ook niet te vergeten de Tennisvereniging Brakkenstein. Op z’n eentje trok hij er fietsend graag op uit. Favoriete t.v. programma’s hadden te maken met tennis en voetbal. Tal van Europese landen werden bezocht.
Tussen hem en z’n familie kan gesproken worden van een sterke wederzijdse familieband:
daarover zal z’n nichtje Emiel straks spreken. 1 augustus 1978 ging Br. Leontius wat ‘t schoolgebeuren betrof met pensioen; vanaf toen kwam er nog meer tijd voor ‘t Sint Michael jeugdwerk, werden er kaartjes gelegd in Bejaardenhuis “Boszicht”, werd hij lid daar van het seniorenkoor.
In 1996 trof hem ‘n hartinfarct, voor herstel kwam hij een tijdje hier naar Huijbergen. Daarna weer terug naar z’n geliefd Nijmegen. En dan … 29 december 1998 … ‘n hersenbloeding … vanuit ‘t Radbout ziekenhuis ‘n dag later begon z’n definitief verblijf op de verzorgingsafdeling hier in ‘t moederhuis: liefdevol en kundig is hij daar verzorgd en verpleegd.
‘n Medebroeder schreef: ( Br. Huub Brooijmans )
“ Leontius, jij laat rijke herinneringen na; jouw beleven , van oude en nieuwe tijden;
jouw “ Reisverhalen “, actief als overste, actief in het onderwijs, ja vele jaren, maar bovenal was je beminnelijk, hartelijk en dankbaar.
Leo Testers, Rector
Broeders van Huijbergen