322 Br. Avellino Marinus Johannes Nagtzaam
Geboren te Standdaarbuiten: 21-10-1915
Ingetreden : 21-10-1934
Eerste Professie : 26-12-1935
Eeuwige professie : 26-12-1938
Overleden te Huijbergen : 07-02-2005
Broeder Avellino, deze huisgenoot en medebroeder, deze schoonbroer en oom, ome broeder,
Werd geboren 21 oktober 1915 te Standdaarbuiten uit het huwelijk van Johannes Nagtzaam en Catharina Kuipers als 9de en jongste in dat gezin. Op 18 jarige leeftijd, 21 januari 1934,
zijn intrede, om Broeder van Huijbergen te worden. Als onderwijzer begon hij te Oosterhout in 1936 Daarna in 1938 aan de Roerstraat te Amsterdam. Vanaf 1951 begon voor Broeder Avellino zijn Huijbergse periode als leraar hier aan de Sainte Marie Mulo en Mavo tot 1977. Frans gaf hij, Engels en Handelskennis.
De laatste jaren stonden voor hem in het teken van inleveren. Slapen deed hij (zoals hij zelf zei ) ontaard veel. In zijn slaap is hij dan ook heel vredig voor goed ingeslapen op maandagmorgen 7 februari.
Als iemand zelf graag de touwtjes in handen had, dan was hij het wel. En , wat hij voor had, zou en moest ook gebeuren. Duidelijk was hij in zijn mening, in zijn opvattingen, recht door zee. Vanaf 1951 tot 1977 was hij een voort varende leraar hier in Huijbergen aan de Sainte Marie Mulo die tot Mavo werd. Als geboren pedagoog wist Br.Avellino dat er meer was dan een Engels, een Frans examen, dan een Middenstands diploma, Voor de pensionairen was hij dan ook de man van buitenschoolse activiteiten zoals kunstgeschiedenis, tuinieren, mee toneel opvoeren, maar zijn grootste en bekendste en belangrijkste werk is ongetwijfeld `t aanleggen van tennisbanen samen met internen op de terreinen van Ste Marie. Hij werd en was voor velen van binnen en buiten Ste Marie `n inspirerend tennisleraar en toen het aantal internen kleiner werd was Br. Avellino er een groot voorstander van dat ook mensen “van buiten” van de tennisbanen gebruik mochten gaan maken. Dat was de geboorte van zijn geesteskind , de Tennisvereniging Huijbergen, die onder zijn voorzitterschap begon in oktober 1975
Een heel belangrijk standpunt van Br. Avellino was en bleef: Tennis moet in Huijbergen voor iedereen mogelijk zijn en mag in geen geval worden tot een elitaire sport. Ook deed hij aan wat hij zelf noemde “sociaal” werk: huisbezoek, kinderoppas, toezicht houden op huizen van vrienden bij hun afwezigheid. Smakelijk kon hij vertellen over zijn vakanties in Spanje, Italië en Nederland. Na 41 jaren van onderwijzer en leraar zijn maakte Br. Avellino gebruik van de gelegenheid om het schoolse onderwijs te verlaten: 1 augustus 1977.
Nog meer tijd kwam er nu voor zijn familie waarmee hij bijzonder graag van doen had, meer tijd ook voor zijn hobby s zoals het kweken van rode bessen, het paardrijden op Jet. Br. Avelino stond als religieus blijgezind in het leven, misschien vooral ook wel omdat hij de kunst van het relativeren verstond. We lazen bij Yesaya in veelzeggende beelden over wat ons te wachten staat en waaraan Broeder Avellino nu deel heeft over een feestmaal met kostelijke spijzen en uitgelezen wijnen. Een veelzeggend, hoopvol beeld voor deze Bourgondisch ingestelde Huijbergse broeder. Dat hij nu kan zeggen: terecht stelde ik meen hoop op de Heer onze God, Hij heeft mij bevrijding gebracht, wat is het hier ontaard goed.
Dat hij mag zijn aangekomen in zijn en eens ook onze uiteindelijke THUISHAVEN.
Leo Testers, rector
Broeders van Huijbergen