335 Broeder Aloysius Tubarman
Geboren te Kutoardjo : 07-10-1949
Ingetreden : 08-12-1971
Eerste Professie : 08-12-1973
Eeuwige professie : 17-07-1981
Overleden te Huijbergen : 04-07-2009
Broeder Aloysius Tubarman werd geboren in Kutoardjo, midden Java de op 7 oktober 1949. In zijn Javaanse naam zitten de woorden “veilig” en “chaos” opgesloten. De vrijheidsstrijd van Indonesië kwam in dat jaar tot rust waardoor de situatie weer veilig werd. Zijn vader was een smid die gespecialiseerd was in het maken van ijzeren banden voor de koetsen en karren die toen nog volop in gebruik waren. Als kind maakte hij het bloedige einde van de Sukarno-regering mee en de ondergang van de communistische partij in 1965. Het jaar daarna werd hij gedoopt, en begon met zijn opleiding als onderwijzer in het nabij gelegen stadje Purworejo, dat met en boemeltreintje voor hem goed bereikbaar was. Hij genoot van het typische ritme van de wielen over de lassen in de rails en heeft ook later voor zijn reizen nog lang de trein verkozen boven de nachtbus.
Toen hij in 1969 klaar was met zijn opleiding stuurden zijn ouders aan op een huwelijk met een door hen uigezochte kandidate. Maar hij weigerde pertinent, meldde zich als kandidaat bij broeder Angelus in Jogjakarta en liep weg van huis. Het abrupte afscheid brak hem op en hij kreeg heimwee naar huis. Broeder Angelus nam een wijs besluit en gaf hem de gelegenheid een paar weken naar huis te gaan en daarna opnieuw te kiezen. Hij hernam zijn eerste keuze en begon aan een veelkleurig en dienstbaar leven als medebroeder.
Tijdens zijn noviciaatsjaar 1972-1973 werd hij al ingezet als onderwijzer op de lagere school en het internaat te Singkawang. In Pati maakte hij van 1974 tot 1976, onder leiding van broeder Leo, kennis met buitenschoolse activiteiten en kreeg daarna (1976-1978) de eindverantwoordelijkheid voor het activiteitencentrum “Bina Remaja” te Pontianak. Na deze woelige jaren, waarin hij veel steun ondervond van broeder Domitius, kreeg hij een meer gestructureerde taak als onderwijzer aan de Lagere School “Cahaya” en de Tarcisius Mavo te Singkawang (1978-1980). Op relatief oudere leeftijd begon hij met een studie Indonesisch aan de toenmalige lerarenopleiding Sanata Dharma (1980-1985). Hij verbleef toen in het broederhuis Alverna dat tevens noviciaat was. Hij had daar ook de zorg voor de huishouding en zorgde voor de noodzakelijke inkopen. In deze jaren heb ik hem mogen leren kennen als een opgewekte en zorgzame medebroeder. Na zijn studie heeft hij twee jaar les gegeven aan onze SMP en SMA in Pontianak maar zijn associatieve wijze van denken was voor de leerlingen, en niet alleen voor hen, soms moeilijk te volgen. In 1986 werd hij 1993 secretaris van de scholenstichting YPSB. Dezelfde taak vervulde hij ook vele jaren in het regionaal bestuur waarvan hij meerdere malen deel uit maakte (1987-1999, 2005-†). Zijn verslagen zijn getuigen van zijn nauwgezetheid, waarin evenwel details en hoofdzaken niet altijd duidelijk zijn te onderscheiden.
Zijn aandacht voor de belangen van zijn medebroeders kwam mede tot uiting in zijn functie als huisoverste van de communiteit te Pontianak (1991-1993) en als magister van het noviciaat (1992-1999). Ook voor moeilijke taken in het werk werd niet tevergeefs een beroep op hem gedaan. Toen broeder Leo naar Nederland vertrok weigerde hij niet om de verantwoordelijkheid voor het cursuscentrum “Alverna” in Pati over te nemen. Moeilijkheden en zelfs mislukkingen konden hem een paar dagen wat stil en teruggetrokken maken maar zijn gelovige veerkracht en gevoel voor humor hielden hem vitaal. Dit geld ook voor de laatste functie die hij vervulde als voorzitter van het schoolbestuur. Hij was een oprechte medebroeder met een ongelaagde eenvoud, een harde werker met een groot geloof in het werk van zijn Schepper.
br. bram