038 BROEDER LUCIUS (ADR. LAURIJSSEN)
Geboren te Ginneken : 26 -02- 1850
Ingetreden in de Congregatie : 12 -04- 1868
Inkleding : 28 -04- 1868
Professie : 23 -09- 1871
Overleden te Huijbergen : 06 -04- 1920
Begraven op het kloosterkerkhof.
Bevoegdheden: akte L.O.
akte Frans
akte Tekenen.
Een buitengewoon, gezellige, goedige, vrolijke en sympathieke figuur moet deze broeder Lucius geweest zijn! Een geweldige kindervriend, die op weg van en naar school steeds omzwermd werd door een groep uitgelaten knapen. Een echte goedzak, die er op school zo’n beetje “vrije orde” op na hield. Broeder Lucius hield van vrolijkheid en gezelligheid, kon nog al wat verdragen en zijn leerlingen maakten daar dan ook dankbaar gebruik van. Toch hielden ze allemaal ontzettend veel van de goeie broeder Lucius, al waren ze in de klas dan ook wel eens erg luidruchtig. Maar die spontane luidruchtigheid heeft broeder Lucius in ieder geval geen zenuwinstortingen veroorzaakt.
Zonder nadelige gevolgen voor zijn gezondheid heeft hij zijn onderwijzersloopbaan tot het bittere einde volbracht en hij heeft zelfs nog enkele jaren van zijn welverdiend emeritaat kunnen genieten.
Deze broeder Lucius kwam als weesjongen op het weeshuis in Huijbergen. Op 18 jarige leeftijd trad hij in 1868 in bij onze Congregatie. Hij behaalde naast zijn onderwijzersdiploma ook nog Frans L.O. en Tekenen. Tot 1893 was hij onderwijzer in Huijbergen.
Door de plotselinge dood van broeder Augustinus (Adr. Antonissen) werd broeder Lucius in 1893 “voorlopig” verplaatst naar de Karrestraat in Breda, om op de school in de Leuvenaarstraat de plaats van de overleden Br. Augustinus zolang in te nemen. Deze tijdelijke verplaatsing duurde 20 jaar. Twintig jaar lang kon men dus Br. Lucius dagelijks meerdere keren met zijn luidruchtige knapen door de straten van Breda zien paraderen. Geen wonder dat heel Breda deze Karrestraatse broeder van “De Wal” met naam en toenaam kende.
Toen hij na zijn Bredase tijd weer terug kwam naar het rustieke Huijbergen, om daar nog wat te gaan rentenieren, wierp hij zich met veel ambitie op de verzorging van bloemen en planten. Br. Gabriel, de toenmalige bloemist van Ste Marie, had aan deze toegewijde en kundige helper een flinke steun. De aanleg en verzorging van het grote bloemperk rond het H. Hartbeeld in de voortuin was zijn specialiteit.
Broeder Lucius was een vrolijke, opgeruimde grapjas en was daardoor bij jong en oud, bij jongens en medebroeders bijzonder bemind. Heel plotseling kwam het einde. Op 70 jarige leeftijd werd broeder Lucius uit het leven weggerukt.
Bronnen: – N.N.