102 Broeder Pancratius van Ginneken
Geboren te Breda : 06-04-1903
Ingetreden : 07-04-1921
Eerste Professie : 26-11-1922
Eeuwige Professie : 30-11-1926
Overleden te Breda : 16-09-1957
Met Br. Pancratius van Ginneken heb ik vier jaar samen geleefd in het Willibrordushuis te Breda. Ik heb hem daar leren kennen als Janus. Dit was zijn gewone naam in het dagelijks leven.
Een goeie man maar niet van de slimsten. Dit moet men echter niet verkeerd verstaan; hij was niet achterlijk. Maar met zijn eenvoudige kinderlijkheid hadden we toch vaak:
plezier. Hij zorgde er: al tijd voor dat we op de hoogte bleven van het nieuws uit de stad. Het was heel gewoon dat hij s’morgens te laat aan het ontbijt kwam. Want na de H.Mis bleef hij altijd nog een praatje maken met de Rector in de sacristie die altijd veel wist uit de stad. Hij was koster en ook stoker van de verwarming. Ik heb vaak medelijden met hem gehad; want dat stoken ging nog met cokes. Druip nat: van het zweet kwam hij dan met gloeiende sintels naar boven gesleurd. Was het dat maar alleen,maar de laatste tijd leed hij al aan maagkanker, waar niemand iets van wist. Klagen deed Janus niet. Toen hij plotseling een maagbloeding kreeg was het dodelijk.
Toen hij in de ambulancewagen werd weggevoerd zei hij “Dit, is het begin van het einde” Hij had gelijk want hij is niet: meer levend uit het ziekenhuis teruggekeerd.
Hij wist zelf niet dat hij kanker had; had wel gevraagd of hij niet naar Huybergen mocht. Daar verlangde hij zo vurig naar. Wat jammer dat hij dit niet meer kon, al verlangde hij er zo naar.
Onze Janus is na een lang ziekbed in het St. Ignatius overleden. Die trieste zaak heeft:
mij toen sterk aangegrepen. Alles bij elkaar was het iemand waar je eerbied voor had, vooral omdat je hem nooit hoorde klagen.
N.N.