IM135 Broeder Rafaël – Jacobus Antonius Maria Farla

135 Broeder Rafaël – Jacobus Antonius Maria Farla

Geboren te Breda : 18-09-1887
Ingetreden : 17-04-1904
Eerste professie : 01-09-1906
Eeuwige professie : 29-08-1908
Overleden te Bergen op Zoom : 03-10-1966

Maandagmorgen, 3 oktober, overleed in het verpleegtehuis “St. Catharina” te Bergen op Zoom onze goede Br. Rafael. Hij bereikte de leeftijd van 79 jaar, de leeftijd van de krachtigen, hoewel geheel uitgeleefd.
Wij allen stonden verbaasd over de energie waarmee hij zijn afgetobde lichaam telkens weer dwong om op de been te blijven en zich rusteloos voort te slepen door gangen en zalen van Ste Marie…totdat het niet meer ging en hij een verpleging behoefde, welke hem hier niet gegeven kon worden. Grote bewondering hebben we voor de liefde en het geduld, waarmee de zusters hem hebben verzorgd als “hun eigen zieke.” Br. Rafael werd 18 september 1887 te Breda geboren. In 1908 mocht hij in onze Congregatie zijn eeuwige geloften afleggen.

Zijn hele leven kenmerkte zich door. grote ijver en energie en een diepe godsdienstzin. Nooit heeft hij zich gespaard, maar was steeds bezig met datgene wat hem was opgedragen. Als jong religieus besefte hij reeds dat hij als kloosterling iets moest betekenen voor de mens in de wereld en dus uit de veilige beslotenheid naar buiten moest treden. Samen met kapelaan Bink werd, hij dan ook medeoprichter van de voetbalclub “Bredania”. Niet te verwonderen was het, dat hij spoedig benoemd werd om als een van de pioniers te gaan werken in de missie op Borneo. Bijna veertig jaar lang heeft hij daar met volle energie mogen arbeiden.
Wat een grote ijver voor zijn klas. Graag hadden zijn leerlingen met hem te doen, omdat hij altijd voor hen. klaar stond, ook buiten de schooltijden. Het was een lust te zien hoe hij met zijn jongens voetbalde; nooit onenigheid, altijd volle overgave.
Met kennis van zaken en sierlijk schrift hield hij zeer accuraat de boeken bij.
Zijn medebroeders getuigen van hem dat hij zeer accuraat was in alles, uiteraard proper, blakend van ijver, vol enthousiasme bij al zijn werk, maar vooral een goed religieus met vurige ijver voor het gebed en grote liefde voor anderen.
Moge God hem opnemen bij zijn medebroeders die hem zijn voorgegaan en die hij hartelijk liefhad.
De rust die hij nooit zocht vinde hij nu in God.

Br. Liberius.