047 BROEDER ALFONSUS – THOMAS WILLEMSE
Geboren te Meerle ( België) : 10 – 01 – 1842
Ingetreden : 02 – 12 – 1868
Inkleding : 13 – 06 – 1869
Eerste Professie : 23 – 09 – 1871
Eeuwige Professie : 28 – 09 – 1873
Broeder Alfonsus sprak graag Frans Broeder Alfonsus is gestorven te Huijbergen, voorzien van de laatste H. Sacramenten, 12 mei 1928.
Hij bereikte de leeftijd van 86 jaar en is begraven op het kloosterkerkhof.
BROEDER ALFONSUS – THOMAS WILLEMSE
Een gezellig prater, die” ouwe Fons”, een boeiende verteller en een leuke grapjas, waar iedereen graag mee te doen had en waarnaar jong en oud met belangstelling zat te luisteren. Dat deze interessante verhalen vaak doorspekt waren met Franse woorden en uitdrukkingen, verbaasde niemand, want hij had een bijzondere voorliefde en eerbiedige hoogachting voor de melodieuze, klankvolle Franse taal; dat wist iedereen. Dit had hij van huis uit meegekregen, want Br. Alfonsus was een Belg van geboorte.
Hij werd geboren in Meerlè in België.
Op 24 jarige leeftijd in 1868 trad hij in bij de Broeders van Huijbergen.
De voorliefde voor de Franse taal is hem altijd bij gebleven.
Welke bedieningen Br. Alfonsus in zijn langdurig kloosterleven zoal heeft uitgeoefend, is met de beste wil van de wereld niet meer te achterhalen.
De bedieningen en huiselijke werkzaamheden zoals portier, koster, refterbaas, het onderhoud van spreekkamers en gangen en dergelijke karweitjes zijn er zeker bij geweest. De bediening die hem het meeste vreugde heeft verschaft en die het meest strookte met zijn natuurlijke en wetenschappelijke aanleg, was de functie van catecheet, of catechismusbroeder. Naast de huishoudelijke werkzaamheden is hij in verschillende succursalen als zodanig werkzaam geweest Zo heeft hij o.a. in de Karrestraat in Breda, in de Hoogstraat te Bergen op Zoom en in de Arendstraat te Oosterhout met veel ijver en toewijding, liefde en geduld getracht de schoolgaande mannelijke jeugd de a1lere1ementairste begrippen van godsdienstkennis bij te brengen. Dit werk ging hem buitengewoon goed af. Zijn boeiende verteltrant kwam hier goed van pas.
Gedurende de laatste levensjaren op Ste. Marie sukkelde hij erg met een lastige ouderdomskwaal. Hij klaagde echter nooit. Als hij eens klaagde was het over de kou.
In die tijd was het met de verwarming van het klooster aller-treurigst gesteld. Op de cellen van de Broeders, was het ‘s winters een echte ijskelders waar het waswater in de waskommen bevroor tot een ijsklomp. Ook in de gangen en zalen, ja zelfs in de kapel was het steenkoud.
Ondanks zijn ouderdomskwaal en zijn gevoeligheid voor kou heeft de dappere Br. Alfonsus toch de hoge leeftijd van 86 jaar bereikt.
Op 12 mei 1928 stierf Br. Alfonsus.
Br. Alphonsus Willemse was wel vroeg oud, maar bleef tot het laatst helder van geheugen. Hij herinnerde zich toen nog alles wat hij op school had geleerd,of wat hij vele jaren terug had meegemaakt. Gaarne pakte hij uit met hetgeen hij op school had geleerd,vooral als hij wou pikken op Br. Antonius Huybrechts, omdat die hem nog al graag plaagde. Dan was het vaak:Die Br.Antonius is een opschepper. Hij doet net of hij alles weet en hij kent niet eens het verschil tussen een concreet en abstract zelfstandig naamwoord. Toen hij in Bergen op Zoom woonde, kwam hij nog al eens surveilleren op de studiezaal van de kweekelingen. Rustig bleef het dan niet altijd en als het hem te machtig werd, dan dreigde hij; Ik zal uw pijp kapot trappen, of onder de wandeling niet roken!
Als we dan naar “Het Weike” in de Balsebaan gingen voetballen, dan viel die laatste straf dikwijls nog al mee. Want meestal kwam hij met Br. Overste Pacificus een wandeling maken naar het voetbalveld. En dan werd er vast een deputatie naar hem afgezonden met het doel om dat rookverbod in te trekken, wat hij in het bijzijn van Br. Overste nooit weigerde. Op zijn oude dag naaide hij aan de binnenkant van zijn toog over de naden oude kousen of lappen,omdat het anders langs die naden trok.
a047a Alfonsus willemse