IM059 BROEDER RUFINUS VAN DAL

059 BROEDER RUFINUS VAN DAL.

Geboren te Tilburg : 28 – 10- 1890
Ingetreden : 24 – 08- 1907
Eerste Professie : 04 – 09- 1909
Grote Professie : 02 – 09- 1911
Overleden te Breda : 08 – 01- 1934

Broeder Rufinus van Dal was de broer van Br.Winfridus en van Br. Borromeus die meer van hem zou kunnen vertellen. Br.Rufinus is onder meer in de Karrestraat geweest en heeft in Breda patronaat gedaan in het “zaaltje” in de St. Janstraat tegelijk met Br. Frumentius. Hij zong graag, hield van sport en geschiedenis en behaalde verschillende aktes, waaronder Frans. Van 1918 tot 1920 gaf hij les in geschiedenis aan onze hoofdaktecursus in Bergen op Zoom. Daar moest hij iedere zaterdag voor overkomen.

Van Br.Rufinus weet ik zo goed als niets te vertellen. Hij was van 1924 tot 1932 werkzaam in Pontianak en Singkawang en kwam terug met de lasten en pijnen van een maagzweer. Uit de missie terug heeft hij les gegeven aan de Juvenisten op de Hoogstraat. Terwijl ik in die tijd onafgebroken op Ste.-Marie Huijbergen verbleef. De maagzweer heeft de goede man veel ellende bezorgd en ten slotte een vroegtijdige dood. Een operatie was in 1934 nog een uiterst gevaarlijke ingreep. Het was de ene ligkuur na de andere. Niets mocht baten. Teneinde raad ging de goede man om advies naar Dr. Kleinzworming, internist van het Ignatiusziekenhuis. Dat was in die tijd een bekende en bekwame internist. Tevens een goed Katholiek. Na een grondig onderzoek raadde de dokter aan om toch maar te laten opereren. Met het droevig gevolg dat hij al de volgende dag overleed. Dat gaf bij de Broeders een algemene verslagenheid, vooral voor zijn familie en beide broers in Huijbergen en niet het minst bij Br. Sylvester (Algemene Overste). Br. Sylvester trok zich dat zo erg aan dat hij eens met Dr.Kleinzworming ging praten.

De goede man kon het niet houden. Maar zijn antwoord was “Br. Sylvester maakt u zelf niet ongerust, de schuld ligt niet bij U maar bij mij. Maar ik zeg er onmiddellijk bij dat als er morgen weer een patiënt bij mij komt, met dezelfde ellende, zonder hoop als Br.Rufinus, raad ik hem weer aan een operatie te proberen. Maar ik weet het wel. Als de patiënt geneest heeft het de eene of andere heilige het gedaan. Maar als hij dood gaat heeft de dokter het gedaan”. Br. Sylvester moest er ook om lachen.

Bronnen: Br. Lucianus Bastiaansen, N.N.

059ab Rufinus van dal