110 Broeder Illuminatus Van Diessen
geboren te Tilburg : 28-04-1891
Ingetreden : 29-08-1908
Eerste professie : 01-01-1910
eeuwige professie : 31-08-1912
Overleden te Haarlem : 22-01-1961
Br. Illuminatus is de derde Tilburger van onze Congregatie, die in een tijdsbestek van nog geen jaar overleden is. Hij heeft gewerkt, bijna uitsluitend als surveillant, in pensionaat en weeshuis te Huybergen, ook nog enkele maanden in het weeshuis te Breda, in de Karrestraat. Maar vooral in het St. Willibrordushuis te Breda. Hij was daar van 1914 tot 1918, van 1920 tot 1925 en van 1954 tot 1959 In de meest letterlijke zin trad hij naar buiten met de in Breda alom bekende Willibrordusharmonie. Het beeld van onze Broeder meemarcherend met de jonge muzikanten, zal menig Bredanaar in de herinnering blijven.
Maar niet alleen op straat vertegenwoordigde hij de harmonie van het St. Willibrordushuis. “Wij hebben” zo schreef het bestuur van de R.K. Harmonie St.Fidelis te Breda bij het overlijden van Broeder Illuminatus, “hem leren kennen en waarderen als een goedmoedig maar strijdbaar man, met wie samenwerking in organisatorisch en muzikaal opzicht tot een onverdeeld genoegen werd.” Zijn belangstelling voor de harmonie bracht nog andere bezigheden mee, prozaïscher, maar waarschijnlijk niet minder verdienstelijk. Als men op het middaguur of savonds in de buurt van de zogenaamde “vierde zaal” van het Willibrordus-huis kwam, kon men dikwijls het lawaai horen van de individueel oefenende muzikanten. Daarover had Br. Illuminatus de leiding. Iedereen weet hoe groot de beproeving voor de omgeving één enkele onbedreven toekomstige toonkunstenaar al zijn kan. Vermoedelijk heeft het onze Broeder dan ook enige moeite gekost eer hij er in slaagde onder deze kakofonie zijn ziel in vrede te bewaren.
Vele jaren was Br. Illuminatus assistent van Broeder Overste, en bovendien had hij er, naast de surveillance, al de veelsoortige bezigheden te verrichten die het voogdijwerk meebracht.
Toen het bestuur van de R.K.Vereniging voor Kinderbescherming besloot het huis in de Nieuwe Dieststraat te verkopen, kwam er ook voor Br. Illumiiatus een eind aan dit prachtig werk, waarmee hij als vergroeid leek. Van de geleidelijke liquidatie bleef hij liefst niet tot het einde getuige. En daarom is hij in juli 1959 naar Amsterdam verplaatst, welk huis hij in augustus 1960 verruilde met Amstelveen. Waarschijnlijk heeft hij zich wel wat ontworteld gevoeld door dit min of meer “gewelddadige” beëindigen van het werk dat hem lief was. Maar dat weerspiegelde zich toch niet in zijn uiterlijke verschijning. Hij bleef de blozende, schijnbaar welvarende zeventiger, die men overigens zijn leeftijd niet aanzag. Tot onverwacht het einde kwam, na een ziekte van slechts enkele dagen.
Broeder Illuminatus was een rustig man, die niet graag de aandacht trok, een oprecht religieus, een vroom mens, een waardig lid van de Congregatie.
“Hij zal ons voor de geest staan”, zegt zijn bidprentje, “als de blijmoedige medebroeder, de bezorgde surveillant, of als de ijverige werker voor de jongens van het St. Willibrordushuis, of, zoals we hem de laatste dagen kenden: berustend in het lijden”.