200 Br. Venantius W.P. Bul
Geboren te Oosterhout : 10-09-1903
Ingetreden : 06-05-1922
Eerste Professie : 29-11-1923
Eeuwige Professie : 30-11-1926
Overleden te Bergen op Zoom : 29-01-1980
Zo stil en bescheiden als hij geleefd heeft, is hij van ons heengegaan, Broeder Venantius.
Te snel. Te stil. Of heeft hij dit alles geweten en doorzien? We kunnen het hem niet meer vragen.
Zeker is het, dat hij de laatste dagen van zijn leven de strijd heeft opgegeven. Hij heeft zich overgegeven aan de hemelse dokter, zonder vertrouwen op de aardse geneesheren. Hij heeft berust, stil en bescheiden zonder zich te verzetten.
En nu laat hij, zeker voor ons, een leegte achter. We missen zijn kleine opmerkingen bij de Ster-reclame, maar veel meer zijn intens medeleven met ieder van zijn medebroeders. Dat stille belangstellen met een enkel woord. Een eenvoudige opmerking, waaruit toch altijd bleek dat hem weinig ontging. Het heeft geen zin om op deze plaats zijn leven te beschrijven: zijn werk, zijn zware verantwoording voor de Congregatie, zijn zorg, zijn meeleven.
We kennen dat, we hebben het allen ervaren. Het zijn de laatste jaren van zijn leven geweest die hem misschien het meest getekend hebben: zijn eenzaamheid, het langzaam voelen wegtrekken van zijn krachten, misschien de angst, afhankelijk te worden en te moeten worden verzorgd.
Wanneer hij wandelde – alleen – in de omgeving van Ste. Marie, moeten deze zorgen vaak bij hem zijn opgekomen. Je kon het bijna zien aan de manier waarop hij liep. Hij wilde niet ziek zijn, hij wenste geen dokter, hij wilde vergeten en hij wilde werken om te vergeten.
En nauwgezet vulde hij zijn dagen met werk voor zijn medemens. Zorgvuldig, intelligent en met echte vriendelijkheid. In deze arbeid probeerde hij te vergeten en naar de achtergrond te drukken zijn eigen angst voor de komende jaren waarin het verval al duidelijker zich aftekende. De dag kwam, waarop dit niet langer kon en waarop hij de privacy waaraan hij zo gehecht was moest afstaan aan verpleegsters en dokters,
Dat is het ogenblik geweest van overgave: volkomen gericht naar God heeft hij het vertrouwen in de mensen opgezegd. In deze keus ligt de betekenis van zijn leven.
Huijbergen, 2 febr. 1980
Br. Augustino.