215 Br. Mattheo Kornelis Willem Carels
Geboren te Bergen op zoom : 01-12-1916
Ingetreden : 11-01-1936
Eerste professie : 15-08-1937
Eeuwige professie : 15-08-1940
Overleden te Breda : 24-11-1982
Het is woensdagmorgen, 24 november, en we hebben net ontbeten. Er is telefoon van Br. Roberto uit Breda. Hij deelt mee, dat Br. Mattheo om kwart voor acht is overleden. Het verrast me volkomen, ook al ken ik zijn toestand. Afgelopen zondagavond heeft hij het Sacrament der Zieken ontvangen. We wisten, dat hij achteruit ging en in een paar gesprekken kwam hijzelf tot het besef dat de geestelijke zorg van de kerk nu op zijn plaats was. Morgen kan ik het misschien niet meer bewust meemaken, zei hij. Wat zijn levensduur betreft, dachten we aan één of twee weken, maar niet aan een paar dagen.
Afgelopen zomer was hij geopereerd aan de longen, waar een kwaadaardig gezwel was weggenomen. Er was goede hoop, dat hij voorspoedig genezen was. Helaas bleek al gauw, dat de kwaal niet volledig bedwongen was. Het begon opnieuw met pijnen in de rug en algehele verzwakking. Op 5 oktober ging hij voor onderzoek naar het Diaconessenhuis. Hij is er gebleven en na 7 weken gestorven, 65 jaar oud. Bij de enig mogelijke behandeling door bestralen zijn andere dan alleen zieke plaatsen in de rug getroffen. Na enige tijd waren onder andere verlammingsverschijnselen het gevolg.
Zou zijn verpleging thuis aanvankelijk nog mogelijk zijn, de laatste twee weken werd het duidelijk dat het proces zich in versneld tempo doorzette, sneller dan iemand verwacht had. We staan even stil bij de man die we verloren hebben: Br. Mattheo, Kornelis Willem Carels uit Bergen op Zoom. Geregeld ging hij naar die stad terug om zijn familie te bezoeken en hen ook in moeilijke ogenblikken bij te staan en tot steun te zijn. Hij kon ook nog steeds genieten van carnaval, dat in zijn geboortestad zo uitbundig gevierd wordt. In 1936 deed hij zijn intrede in de Congregatie en vanaf die tijd is hij vele jaren als onderwijzer in de school werkzaam geweest. Voor korte tijd was dat in Amsterdam en het weeshuis te Huijbergen, maar het grootste deel van zijn loopbaan werkte hij voor het minder begaafde kind in het buitengewoon onderwijs te Breda aan de bekende Sint-Jansschool. Hij behaalde naast de gewone akten ook diploma s voor handenarbeid, spreek onderwijs en muziek. Deze bekwaamheden heeft hij ook buiten de school goed gebruikt. Hij was handig en technisch aangelegd; een kundig knutselaar, die om wist te springen met elektrische apparatuur, speelgoed voor gehandicapten uit het magazijn van V & D. Hij repareerde het allemaal en knapte karweitjes op in huis en kapel, van ramen en leidingen en alles wat los en vast zat. Als muziekman maakte hij zich verdienstelijk als begeleider van het getijdengebed, als koordirigent en voorzanger, en het Gregoriaans lag hem daarbij na aan het hart.
Dat alles deed hij zonder ophef, eenvoudig en bescheiden; hij was geen streber of opdringerig. Zijn rustige natuur voelde het meest voor regelmaat en eenvoud, voorzichtigheid en gezond verstand, beschaving en stijl. In geloofszaken kan men hem behoudend noemen, zonder echt conservatief te zijn. Met bepaalde veranderingen had hij moeite, en hij bleef trouw aan de oude, bekende leer en gebruiken, zonder anderen af te wijzen; vijanden had hij niet.
De laatste jaren na zijn vervroegde pensionering bracht hij veel tijd op zijn kamertje door. Hij bad trouw zijn rozenkrans, luisterde graag naar muziek en loste menig puzzel op.
Op advies van de dokter ging hij wat wandelen of fietsen. In zijn laatste uren vond hij het te stil en daarom vroeg hij om wat muziek te laten horen, anders is het zo saai. Hij dacht daarbij vooral aan degenen van familie en broeders die bij hem waren, omdat het wachten zo lang duurde. Bewust heeft hij meegebeden bij het ontvangen van de laatste sacramenten, Bewust ook nam hij afscheid in zijn stervensuur en bedankte hen voor al het goede dat hij van hen had ontvangen. In volle overgave aan de wil van zijn Schepper is hij van ons heengegaan. Wij verliezen in hem een goede medebroeder, in vele opzichten een voorbeeld voor, ons allen.
Mattheo, ook bedankt. Rust in vrede.
Br. Karel