222 Br. Hyacintus Theodorus Johannes Jozefus van Loon
Geboren te Oosterhout : 14-05-1905
Ingetreden : 07-01-1925
Eerste professie : 16-08-1926
Eeuwige professie : 17-08-1929
Overleden te Huijbergen : 04-08-1983
Na een geslaagde thuisreis uit Indonesia, kreeg ik bij de eerste stappen op vaderlandse bodem het overlijdensbericht van een medebroeder. Broeder Hyacintus was een paar dagen tevoren overleden, op 4 augustus 1983. Ondanks het feit, dat ik van zijn toestand op de hoogte was, werd ik toch door deze mededeling overrompeld.
Al geruime tijd maakte Br. Hyacintus het niet goed; vooral geestelijk ging hij achteruit. Uitingen van zijn ziekte waren beven, onrustig rondlopen, het verlies van tijds- en plaatsbegrip en een steeds moeizamer vermogen om zich te uiten. In deze toestand waren er soms perioden van opleving, tijden waarop hij blijk gaf allerlei zaken en gesprekken goed te volgen. De weerslag op zijn lichamelijk welzijn was van die aard, dat hij steeds intensiever verpleging en verzorging nodig had. De ziekenverzorgers hebben zich van die plicht op voorbeeldige wijze gekweten. Dat mag niet vergeten worden, ook al wordt dit niet bij iedere zieke uitdrukkelijk vermeld. Opmerkelijk was, dat hij minder over de dood sprak dan enige maanden geleden, naarmate die dood naderbij kwam, Was hij er geheel mee verzoend geraakt, of kon hij de strijd niet meer opbrengen? Enige tijd geleden had hij het voortdurend over de dood, en mededelingen van “ik ga dood” en zelfs “ik ben dood” waren heel gewoon. De ziekenbroeder kneep hem dan in zijn arm of zo, en vroeg of hij wat voelde. Dan zei hij “au” en lachte samen met hem; het was weer even voorbij. Langzamerhand heeft hij zich met het onvermijdelijke verzoend, al kon niemand vermoeden, wat er zich in hem afspeelde, want contact werd geringer en moeilijker.
Nu is hij gelukkig uit zijn lijden overgegaan naar de eeuwige. rust op de leeftijd van 78 jaar als eerste van een gezin van tien, waar er nu nog negen van over zijn, allemaal aanwezig op de begrafenis. Deze heeft plaats gehad op 8 augustus 1983. Arnoldus, Josephus van Loon was zijn naam, geboren in Oosterhout NB. Hij werd lid van de Congregatie in 1925 en deed zijn professie tijdelijk in 1926 en eeuwig in 1929. Hyacintus werd onderwijzer en behaalde akten voor het BLO-onderwijs en de handenarbeid. In verschillende scholen was hij werkzaam in Bergen op Zoom, Breda en Huijbergen, van lagere school naar BLO, VGLO, naar enige tijd vakonderwijs AVO in Huijbergen. Naast zijn schoolarbeid is Hyacintus vooral. ook bekend geworden om zijn activiteiten op sportgebied en om zijn interesse voor de natuur. Voor de jeugdafdeling van enkele voetbalclubs in Bergen op Zoom en Breda heeft hij zich jarenlang ingezet. Aan training en begeleiding van jonge clubleden van MOC en de voorloper van Baronie heeft hij veel tijd besteed en geen moeite gespaard Op natuurgebied ging zijn belangstelling vooral uit naar de vogels. Hij had er verstand van en altijd waren er vogels in . zijn buurt, op zijn kamer, in de volière in de tuin. Hij zorgde er goed voor, Die belangstelling deelde hij met andere vogelkenners in een vereniging van vogelliefhebbers, kwekers van.. kanaries en dergelijke en hij was ook een soort keurmeester van het zuivere ras. Het was een offer om deze hobby uiteindelijk aan een ander te moeten overgeven, want zelf kon hij niet meer overzien, wat zijn vrienden nodig hadden.
Al bij al zullen velen hem missen, familieleden en medebroeders, maar ook een aantal vrienden uit het verenigingsleven waar hij aan deelnam. Trouw zijn sommigen hem komen opzoeken, ook toen een normaal gesprek haast niet meer mogelijk was.
Sint, want zo heette hij in het dagelijkse leven, was een trouwe en standvastige religieus, een man van geloof, die zich inzette voor de Congregatie, de jeugd en de medemens, op velerlei terreinen. Hij was eerlijk en recht door zee, en zijn ja was ja en. zijn nee was nee, al werd dit laatste soms nog versterkt door de toevoeging van een n. Neen was het dan, zeer nadrukkelijk uitgesproken, en dan was er geen schipperen meer mogelijk. De poort van de dood is hij binnengegaan. Moge de vrees van hem zijn weggevallen en de rust in zijn ziel zijn weergekeerd. De Heer zal hem redden op de dag van het onheil, en hem niet prijsgeven aan de moedwil van zijn vijanden. Hij ruste in Vrede.
Broeder Karel