224 Br. Hugo Bernhardus Johannes Rutten
Geboren te Sterkrade (Duitsland): 03-07-1904
Ingetreden : 02-01-1922
Eerste professie : 29-05-1924
Eeuwige professie : 05-06-1927
Overleden te bergen op Zoom : 05-10-1983
Afscheid nemen van een goede bekende, die een leven van grote verdienste achter de rug heeft, is altijd een pijnlijke zaak. Naast de schaduwzijde kan zo een afscheid echter ook een positieve kant hebben. Als namelijk iemand verder gespaard blijft voor voortschrijdende geestelijke en lichamelijke
ontluistering, dan valt het niet zo zwaar meer zich met zijn dood te verzoenen. Dit geldt ook weer voor Br. Hugo, die op woensdag 5 oktober 1983 in de voormiddag is overleden.
Heel zijn leven was deze tengere figuur maagpatiënt en uiterst voorzichtig met wat hij bij de maaltijd gebruikte. Tot op zekere hoogte had hij met het probleem leren leven, al bleef het een opgave, die wel iets van hem vergde. De symptomen van de kwaal kwamen met het stijgen der jaren met groter
regelmaat terug en hij moest weer naar het ziekenhuis in Bergen op Zoom. Intussen was hij geestelijk
sterk achteruit gegaan en leed vooral aan geheugenverlies. Hij hechtte aan het leven, probeerde opgewekt te leven, beweerde nog daags voor zijn sterven, dat hij nog niet van plan was dood te
gaan, maar toen het moment van heengaan zich duidelijk aan kondigde gaf hij zich over aan de Heer die hem riep, gesterkt door zijn genade.
Een medebroeder is ons ontvallen, niet alleen bekend in de kring van medebroeders, maar ook in de parochie, het bejaardenhuis, de omgeving van de gemeente Huijbergen. Vooral zijn familie verliest in hem een goede broer, oom en vriend. Graag ging hij bij hen op bezoek, of ontving hen.
Bernhardus, Johannes Rutten werd geboren in Sterkrade, Duitsland, op 3 juli 1904. Volgend jaar zou hij met zijn zwakke gestel de leeftijd der krachtigen hebben bereikt. Nu is hij begraven op het kloosterkerkhof op 8 oktober 1983.
Hij kwam uit een schippersfamilie en als kind al kwam hij naar Nederland, naar Bergen op Zoom.
Daar werd hij broeder in 1922 en deed professie in 1924. Ook in dit opzicht heeft hij de mijlpaal niet gehaald, want volgend jaar zou hij 60 jaar geprofest zijn. Een heel leven van activiteit in het onderwijs heeft hij aaneengeregen, bijna een halve eeuw lang. Hij werkte op verschillende scholen in Huijbergen, Oosterhout, Breda en Haaren als onderwijzer en als hoofd der school. In 1933 werd hij leraar aan de ULO in Breda en later in Oosterhout en Amstelveen. Van vlak voor de oorlog tot voor de laatste periode in het Noorden was hij de opvolger van Broeder Eligius als direkteur van het Juvenaat. Een groot aantal broeders heeft bij hem een eerste opleiding gehad en zijn speciale schoolvak was zijn geliefde Duitse taal. Ook andere vakken onderwees hij met vuur en met deskundigheid en vindingrijkheid.
Na zijn 65-ste jaar ging hij niet stilzitten, maar gebruikte zijn gaven in een ander verband. Hij was een trouw bezoeker van het bejaardenhuis, waar hij meehielp op het terrein van organisatie, bestuur, ontspanning. Zijn muzikale gaven buitte hij uit als organist in verschillende kerken en kapellen, als pianoleraar tot enkele maanden geleden. als lid van het Fravino-orkest, dat hij mee oprichtte en waarin hij zelf een instrument bespeelde het accordeon. Hij was een deskundig postzegelverzamelaar, niet om hierdoor winsten te maken voor zichzelf, maar om het goede doel te dienen.
De opbrengst bestemde hij voor de missie van priesters in de familie- en kennissenkring. Hugo was een religieus in hart en nieren, wat niet betekende, dat hij star bij het oude bleef en conservatief dacht en handelde. Hij stelde belang in moderne ontwikkelingen in de kerk zoals bij voorbeeld de charismatische beweging, waar hij daadwerkelijk aan deelnam. Zijn Maria-devotie was bekend en meer dan eens bezocht` hij genade-oord Lourdes.
Weer is een markante figuur in klooster- en dorpsgemeenschap, heengegaan. Hier blijft een lege plaats over en velen zullen die leegte ervaren. Moge hij daar boven zijn plaats gevonden hebben voorgoed bij de grote Heer en Meester van vrede, rust en alle goeds.
Broeder Karel