IM238 Br. Theobaldus Frederikus Schuffelen

238 Br. Theobaldus Frederikus Schuffelen

Geboren te Zuid Scharwoude : 18-05-1919
Ingetreden : 11-01-1936
Eerste Professie : 15-08-1937
Eeuwige Professie : 15-08-1940
Overleden te Huijbergen : 13-04-1986

Een koude zondagochtend in de lente ontlokte tijdens het koffie-uurtje aan Broeder Theobaldus de opmerking, dat hij wachtte op wat zon en warmte om eens in de tuin te kunnen gaan. Daar verlangde hij naar en wandelen zou hier beter mogelijk zijn dan in zijn vorige woonplaats Breda midden in de stad. In Huijbergen woonde hij nu drie maanden, sinds 15 januari 1986. Nu, midden april, was de lange winter dan toch eindelijk wel voorbij en nu zou hij gaan genieten van het buiten zijn. Geheel andere voorgevoelens over zichzelf sprak hij echter zo nu en dan uit tegenover zijn broer Theophilus, “Het zal met mij niet lang meer duren”, was zijn gedachte. Hij voelde zich niet zeker over zijn lichamelijke toestand. En inderdaad gebeurde wat zijn broer telkens bestreed met woorden als: “Toe, joh, hoe kom je daar nou toch bij?”.

Om twaalf uur werd het schaakbord opgeruimd en wilde hij naar de eetzaal gaan voor het middagmaal. Ineens werd hij onwel en zakte langzaam neer op de vloer in een toestand van bewusteloosheid. Een uur lang spande de ziekenbroeder, heel snel geholpen door de weekend-dokter en de broeders van de ambulance die opgeroepen was, zich in om de levensgeesten weer op te wekken. Tijdens het vervoer naar het ziekenhuis Lievensberg in Bergen op Zoom, of vlak na aankomst daar, is onze medebroeder echter overleden, stil en onopvallend als hij was, alle pogingen tot reanimatie ten spijt.

Theobald werd geboren als Frederikus Schuffelen op 18 mei. 1919 in het Noord-Hollandse Zuid-Scharwoude. Hij werd broeder van Huijbergen in 1936 en na zijn noviciaat en tijdelijke professie jaren verbond hij zich voor heel het leven. aan de Congregatie van de broeders op15 augustus 1940. Een halve eeuw heeft hij zich verdienstelijk gemaakt in de huishoudelijke sfeer van verschillende huizen en wel speciaal als kok. Deze functie oefende hij bekwaam uit in de plaatsen Huijbergen, Leur, Breda,, Bergen op Zoom en Amsterdam. Hij maakte een wat stille en teruggetrokken indruk en was geen drukke prater, die echter in een persoonlijk gesprek best los kon komen en wat te zeggen had. In de hobbysfeer was hij enthousiast voor het dam- en schaakspel en ook hield hij van muziek. Hij beoefende die door zelf piano en orgel te spelen.

Geleidelijk aan werd zijn gezondheid slechter en vooral het lopen viel hem steeds moeilijker. Toen hij meer aan huis gebonden raakte, gaf hij het verlangen te kennen in Huijbergen te willen wonen. Daar zou hij zich dan wat gemakkelijker kunnen bewegen, als het maar wat beter weer wilde worden. Voor het zover kwam, had hij echter zijn laatste zetten op het schaakbord gedaan. Hij werd door de dood niet mat gezet. Wel werden al zijn vragen, twijfels en ongemakken opgelost. Hij is niet de grote verliezer geworden daardoor van de partij van het leven. Als godvruchtig en ijverig religieus leefde hij voor de toekomst in het Rijk van God.

Op de derde zondag van Pasen werd hij deelgenoot van wat Johannes in zijn Boek van de Openbaring schrijft over de duizenden en duizenden, die waardig zijn rondom de troon van het Lam zich in aanbidding neer te buigen. Broeder Theobald, wees voor altijd gelukkig in de glorie van de verrezen Heer, wij geloven net als jij, dat onze Verlosser leeft.
Broeder Karel