253 Br. Fidelis Adrianus Alfonsus Maria van Gool
Geboren te Den Bosch : 14-04-1904
Ingetreden : 07-04-1923
Eerste Professie : 30-11-1924
Eeuwige Professie : 01-12-1927
Overleden te Breda : 21-08-1988
Nog maar pas was Broeder Fidelis ontslagen uit het Diaconessenhuis, om precies te zijn op woensdag 5 augustus. Hij had daar een pacemaker gekregen en nu was het zaak daar eerst op ingesteld te raken. Pas daarna kon er weer gedacht worden aan de verbetering van zijn ogen, want eigenlijk was hij voor de slechte toestand van zijn gezichtsvermogen naar het Laurentius-ziekenhuis gegaan. De doktoren zouden hem helpen, maar eerst zou er iets aan het hart gedaan moeten worden. De pacemaker bracht alles bij elkaar niet zoveel verbetering. De laatste weken ging het met Fidelis eerder weer achteruit dan vooruit. Op zondag 21 augustus misten de broeders hem na de middag en toen ze nagingen, waar hij was, werd hij dood op zijn kamer gevonden. De kwalen van de oude dag was hij niet meer te boven gekomen en hij was rustig ingeslapen. Aan het lange leven van Broeder Fidelis, Adrianus Alfonsus Maria van Gool, was op 84-jarige leeftijd een einde gekomen.
Hij was geboortig uit Den Bosch, waar hij ter wereld kwam op 14 april 1904. In 1923 trad hij in bij de Broeders van Huijbergen. Zijn inkleding had plaats op 29 november 1923, de eerste professie legde hij af op 30 november 1924 en de eeuwige verbintenis ging hij aan op 1 december 1927. Na enkele jaren van huiselijke werkzaamheden in Huijbergen zelf vertrok hij naar Indonesia op 17 oktober 1930. Daar werkte hij voor bijna 40 jaar op verschillende plaatsen en in allerlei functies.
In mei 1969 keerde hij terug naar Nederland en vanaf die tijd woonde hij in Breda in het huis van de Roland Holststraat, waar hij onder andere weer zorgde voor het verzenden van goederen en pakketpost. In de lange reeks van missiejaren heeft Broeder Fidelis zich verdienstelijk gemaakt in het onderwijs op het eiland Borneo, op Kalimantan Barat om precies te zijn, en wel in de plaatsen Pontianak, Singkawang en Nyarumkop. Hij was een geliefd groepsleider op het asrama, hulponderwijzer op verschillende scholen en naast het verrichten van huiselijk werk vervulde hij ook nog korte tijd de functie van socius, assistent bij de opleiding van de jonge Indonesische broeders.
De oorlogsjaren waren een zware periode in zijn leven, vooral toen hij in het interneringskamp verbleef in Kuching. Velen zijn die tijd niet ongeschonden doorgekomen. Fidelis heeft het verblijf in dat kamp redelijk goed doorstaan; zijn gezondheid heeft ogenschijnlijk geen blijvende ernstige schade daarvan ondervonden. Het is zelfs voorgekomen, dat hij de straf onderging die anderen eigenlijk verdiend hadden door het overtreden van voorschriften. Door zijn vindingrijkheid deed hij in de keuken van het kamp verdienstelijk werk; hij wist van niets nog wat te maken. In die jaren moet hij sterk geweest zijn en met taai geduld en opofferingszin is hij telkens de ontberingen te boven gekomen. We zijn Broeder Fidelis dankbaar voor zijn grote werkzaamheid in het verre missieland, Niet minder echter denken we met grote genegenheid aan hem voor wat hij voor ons allen betekende hier in eigen land, waar hij nog bijna 20 jaar woonde en werkte in Breda. Hij was een voorbeeldig en ijverig religieus, dienstbaar en attent, gevat en humoristisch.
Veel vooral ook heeft Broeder Fidelis betekend voor zijn familieleden en zeer speciaal voor zijn zus, die hij in Breda praktisch dagelijks bezocht en haar jarenlang behulpzaam was in de huishouding.
Weer is een van onze beminnelijke, oude broeders heengegaan; weer treuren we om het verlies van een medebroeder, die veel voor onze Congregatie en haar apostolaat betekende. We zijn dankbaar voor zijn voorbeeldig leven als religieus en vragen voor hem de eeuwige rust en de beloning voor zijn volhardend, werkzaam kloosterleven.
Br. Karel