255 Br. Hermenigildus Petrus Johannes Josephus Ger. van der Borght
Geboren te Bergen op Zoom : 25-07-1904
Ingetreden : 28-06-1924
Eerste Professie : 12-01-1926
Eeuwige Professie : 13-01-1929
Overleden te Huijbergen : 10-01-1989
Het zogenaamde Rode Boekje met alle namen, adressen en verdere gegevens van de broeders is net verzonden en voorlopig kunnen we weer vooruit met een nieuwe lijst voor 1989. Voorlopig is echter een relatief menselijke berekening. De dood houdt geen rekening met onze plannen, want op de ochtend van de 10de januari komt onverwacht bericht uit Nijmegen, dat Broeder Hermenigildus plotseling is overleden, gevonden op de gang.
We wisten wel, dat Hermenigildus niet van de gezondste en sterkste meer was op de leeftijd van 84 jaar. Hij stelde het wel eens minder goed, maar veel ophef maakte hij niet over zijn ouderdomskwalen. Zijn doofheid was nog het meest opvallende, waar hij en zijn omgeving mee te stellen hadden. Langzamerhand raakte hij versleten en zo kon het ook gebeuren, dat hij plotseling het tijdelijke met het eeuwige ging verwisselen. Aan een lang en vruchtbaar leven is een einde gekomen, een leven van dienst aan God en de medemens in kerk, klooster en maatschappij.
Petrus, Johannes, Josephus, Gerardus van der Borcht werd geboren op 25 juli 1904 in Bergen op Zoom. In 1924 deed hij zijn intrede in de Congregatie van de Broeders van Huijbergen, op 28 juni. Zijn kleding in het klooster vond plaats op 11 januari 1925. De eerste professie legde hij af op 12 januari 1926 en de eeuwige geloften volgden na drie jaar op 13 januari 1929. Na zijn noviciaat ging hij de school in, waarbij hij gebruik maakte van de onderwijzersakte, de verschillende muziekdiplomas Ward en het diploma Spreekleraar.
De verschillende standplaatsen waar hij werkzaam was als onderwijzer, waren Huijbergen, Hulst, Amsterdam, Breda, en na een paar jaar administratief werk te hebben gedaan in Bergen op Zoom, kwam hij weer in Amsterdam. Later verhuisde hij naar Amstelveen en uiteindelijk naar Nijmegen, waar hij zijn oude dag doorbracht vanaf 1975.
In zijn onderwijzerswerk vallen bijzonder op de vele spraaklessen, die hij gegeven heeft en vooral het zangonderwijs. Hij was een bekwaam en begaafd dirigent en in die functie behaalde hij veel successen, waarbij we speciaal de uitvoeringen van de MattheusPassion in Amsterdam, Naarden en Aardenburg moeten vermelden. Heel wat medebroeders hebben daarbij geassisteerd en mee genoten van deze hoogstaande uitvoeringen onder grote hoofddirigenten en orkesten.
Na zijn pensionering is de wereld voor hem steeds kleiner geworden: Zijn kwalen hielden hem eigenlijk vooral aan huis gebonden en zijn slechthorendheid maakte de kring van zijn leven nog kleiner. Hij werd meer op zichzelf teruggeworpen. Met zijn medebroeders had hij ondanks alles een goed contact, en fijngevoelig en goedig als hij was, kon hij meedoen met plagen en grapjes maken met een quasi ernstig gezicht en een bromstem.
Nu is deze bejaarde medebroeder van ons heengegaan na vele jaren van zich verdienstelijk maken voor do Congregatie, de kerk, het onderwijs, de zangcultuur en het kind met spreekmoeilijkheden. Stil en rustig was en bleef hij een van zijn huisgenoten en zijn medebroeders in het algemeen. Hij zocht hun gezelschap vaak niet vanwege zijn handicap.
Moge hij de rust vinden bij God en de voorspraak ondervinden van onze geliefde heiligen Maria en Franciscus. De liturgie zegt het vandaag! Hij heeft de wereld overwonnen, omdat hij uit God geboren was en standvastig bleef in het geloof.
Broeder Karel