266 Br. Constantinus Hermanus Adrianus Oomens
Geboren te Oosterhout : 18-09-1918
Ingetreden : 17-01-1937
Eerste professie : 15-08-1938
Eeuwige professie : 15-08-1941
Overleden te Huijbergen : 29-01-1991
Donderdagavond 24 januari om ongeveer half tien is Br. Constantinus toch nog vrij onverwacht van ons heengegaan. We wisten dat zijn gezondheid zo broos was, dat het einde elk ogenblik daar kon zijn. Dat was ook de reden waarom hij uit voorzorg eind vorig jaar het Sacrament van de zieken heeft ontvangen. De laatste dag van zijn leven was hij zowel ‘s morgens als s middags nog door de ziekenverzorgster naar de recreatiezaal gereden om een kopje koffie te drinken met zijn medebroeders. Tot het laatst is hij in ons midden geweest.
Br. Constantinus werd op 19 september 1918 geboren in Oosterhout. Hij volgde heel zijn opleiding bij de Broeders van Huijbergen en deed op 17 januari 1937 zijn intrede bij de Congregatie die hij al zo goed kende.
Op 15 augustus 19L11 – midden in de oorlogstijd – verbond hij zich definitief aan de broedergemeenschap door het uitspreken van zijn Eeuwige Professie.
Hij was een uiterst begaafd onderwijzer en leraar. Daartoe had hij zich bekwaamd door het halen van zijn onderwijzersakte, de hoofdakte, de Ward-diplomas I en II, akte R handenarbeid en de akte landbouwkunde. Achtereenvolgens was hij als onderwijzer verbonden aan verschillende scholen voor basisonderwijs. Hij stond in twee reeksen van jaren aan onze scholen in Bergen op Zoom, Breda en Haaren. Eén jaar gaf hij les aan onze school voor buitengewoon onderwijs in Bergen op Zoom. Dat hij een uitstekend onderwijzer was, was ook bekend bij de studenten van de Pedagogische Academie die bij hem hun leerschool volgden. Zelf hebben we drie jaar lang op de Clemens-West in Breda van zijn kunnen en van zijn grote bekwaamheid als goed lesgever ons voordeel mogen doen. Zo kon hij – naar getuigenis van een medebroeder – op boeiende wijze lesgeven aan de allerkleinsten over de Bijbel. Met zijn grote gestalte torende hij dan hoog boven de groep kinderen uit en liet de verhalen van Kaïn en Abel tot leven komen, en wel op een zodanige wijze dat ieder kind geboeid luisterde. De beide offers, de een God welgevallig en de ander door Hem afgewezen, stonden als het ware in werkelijkheid voor de kinderen door middel van tekening, woord en gebaar.
In 1962 werd Br. Constantinus Hoofd der School in Haaren. Vier jaar lang heeft hij daar deze functie met verve vervuld. Hij hield van Haaren om haar goedmoedige bevolking, om de natuur en om de jeugd van het platteland. In 1.966 verhuisde hij naar Oosterhout, alwaar hij Hoofd werd van de Aloysiusschool aan de Donkerstraat. Tot 1978 bleef hij daaraan verbonden. De omstandigheden waren daar niet altijd bepaald eenvoudig vanwege de terugloop van het aantal leerlingen en andere organisatorische verwikkelingen. Zo kwam de school in 1977 onder een ander bestuur en volgde er een fusie met andere basisscholen. Voor Br. Constantinus het tijdstip om van de vervroegde uittredingsregeling gebruik te maken. Tijdens al de jaren dat hij midden in het onderwijs stond, bleven zijn aandacht en energie niet beperkt tot dat onderwijs. Ook buiten de school was hij actief. Met name op het gebied van de sport en het tuinieren heeft hij zijn sporen verdiend. Aan de voetbalsport was hij zeer verknocht en zo is het niet verwonderlijk dat hij jarenlang begeleider was van juniorenelftallen. Na zijn pensionering ging hij niet op zijn lauweren rusten. Daar was hij de man niet naar. Hij verhuisde in 1978 naar zijn geliefd Haaren en maakte zich verdienstelijk voor de stichting “Mensen in Nood” in Den Bosch. Hij was voornamelijk werkzaam op de administratieve afdeling van deze prachtige charitatieve instelling. Dagelijks legde hij daartoe de afstand af van Haaren naar Den Bosch. Tot 1988 vulde hij – naast het onderhouden van de tuin van het Broederhuis te Haaren – op deze zeer zinvolle wijze zijn dagen.
Inmiddels werd langzaam maar zeker duidelijk dat het met de gezondheidstoestand van Br. Constantinus achteruit begon te gaan. Hij zou twee zware operaties moeten ondergaan aan het slagaderlijk vaatstelsel. Het is er evenwel bij één gebleven, omdat een tweede te riskant zou worden. Zo werd het noodzakelijk dat Br. Constantinus eind 1989 naar Ste.-Marie in Huijbergen verhuisde. Daar is hij tot op de laatste dag uitstekend verzorgd door onze ziekenverzorgsters. Als broedergemeenschap zijn wij hem dankbaar voor het voorbeeld dat hij ons gaf in zijn welbesteed leven. Moge zijn leven als religieus en onderwijzer de Heer aangenaam zijn en moge hij nu voor altijd genieten van de vrede die hij gevonden heeft bij zijn Heer en Schepper.
Br. Eduard