273 Br. Siardus Christiaan Reiniers
Geboren te Rotterdam : 14-05-1916
Ingetreden : 17-08-1935
Eerste professie : 19-03-1937
Eeuwige professie : 19-03-1940
Overleden te Huijbergen : 01-01-1993
“In bekering en berusting ligt uw redding. In stilte en vertrouwen ligt uw kracht.
De Heer blijft wachten op U om U genadig te zijn. Gelukkig allen die op Hem hopen” (Jes.30)
Deze woorden zijn te lezen op de eerste bladzijde van de zakagenda 1992 van Br. Siardus en tekenen hem voluit zoals hij de laatste maanden van zijn leven met zijn ziekte omging. In juni 1992 kreeg hij van de dokter te horen dat hij longkanker had, een kanker die al spoedig uitzaaide naar zijn lever. Hij en wij wisten maar al. te goed wat dit betekende; het einde van een welbesteed leven.
Enkele maanden nog leefde hij samen met zijn broeders van “Tijdsat”, maar al gauw werd dit leven hem te zwaar en verhuisde hij naar de verzorgingsafdeling op Ste.-Marie. Daar werd hem te midden van enkele broeders de ziekenzalving toegediend. Hij maakte deze plechtigheid zeer bewust mee.
Langzaam maar zeker takelde hij verder af, doch behield een zekere innerlijke rust en straalde hij in stilte en vertrouwen een kracht uit. Op de eerste januari 1993 om kwart voor een is hij zacht van ons heengegaan. “De Heer wachtte op hem om hem genadig te zijn.”
Br. Siardus was geboren in Rotterdam en trad in 1935 toe tot de Congregatie van de Broeders van Huijbergen. Na zijn eeuwige professie in 1940 begon een leven van dienstbaarheid. Als we dit leven willen kenschetsen dan kunnen we dat niet beter doen dan het sleutelwoord “thuis” te gebruiken. Heel zijn leven heeft Br. Siardus getracht een “thuis” te scheppen voor allen die hem werden toevertrouwd. We denken dan aan de seminaristen van IJpelaar; de internaatskinderen in Halsteren, Breda, Huijbergen; de broeders over wie hij overste was; de toekomstige broeders, de novicen, in het noviciaatshuis te Alverno. Voor al deze aan hem toevertrouwden was hij er op uit dienend aanwezig te zijn en was hij altijd in de weer het hen allen naar de zin te maken.
Hij schrok er niet voor terug om elke keer weer nieuwe mogelijkheden aan te grijpen om zijn als het ware ingeschapen dienstbaarheid tot uiting te brengen. Zo zien we dat hij in december 1977 samen met enkele broeders het waagstuk aangaat een nieuwe broedergemeenschap te vormen die o.a. hun deuren gastvrij willen openen voor mensen in noodsituaties zoals. vluchtelingen, eenzamen, mensen die tot rust moeten komen, e.a. Het is vooral Br. Siardus die er “tijdsat” voor neemt deze mensen een thuis te bieden. Niets was hem daarbij te veel. Dat er soms van zijn goedheid wel eens misbruik werd gemaakt nam hij op de koop toe. Ook de mensen in de Derde Wereld hadden zijn bijzondere aandacht. Vandaar ook dat hij het penningmeesterschap op zich nam van de Derde Wereldgroep EL PROGRESO, die projecten ondersteunt in de Derde Wereld. Als fotograaf die op de juiste momenten plaatjes weet te schieten voelde hij precies aan wanneer mensen hulp nodig hadden.
Ook zijn familieleden, met wie hij veelvuldige contacten had, kunnen hierover mee praten.
De broeders van “Tijdsat” missen in hem, nu hij heengegaan is, een inspiratiebron, een
bindende factor die hen mede 15 jaren lang tezamen heeft gehouden. Ook als “Tijdsat” er niet meer zal zijn, hopen wij dat de gedachte aan Br. Siardus ons zal inspireren “tijdsat” te blijven houden voor mensen die het moeilijk hebben, voor de mens in nood.
Br. Siardus heeft gedurende het bestaan van “Tijdsat” de verslagen verzorgd van de huisbijeenkomsten. Hij kon het niet laten in deze verslagen gedachten te verwerken die hem erg aanspraken en die eigenlijk tijdens deze bijeenkomsten niet eens ter sprake waren geweest. Zo komen wij in onze verslagen nog al eens gedachten tegen van Klemens Tilman, volgens wiens meditatietechniek Siardus mediteerde, We lezen dan in een van onze verslagen: “Doe alles wat je doet helemaal, Lees je, lees dan helemaal. Eet je, eet dan als iemand die getrakteerd wordt. Ben je met iemand in gesprek, wees er dan helemaal bij om te luisteren en je geestelijk te verrijken. En doe zo bij alles: als je werkt of slaapt, uitrust of bidt. Zo zal je midden in het leven van alledag je weg naar verinnerlijking vinden. Als je je houdt aan deze leefregel, zul je ook de uitwerking ervan ondervinden.”
Moge Br. Siardus nu,- na een leven van dienstbaarheid – de weg gevonden hebben naar waar de Heer hem wachtte om hem genadig te zijn.
Br. Michaël