324 Br. Henricus Adrianus Johannes Bolk
Geboren te Oosterhout : 09-03-1928
Ingetreden : 27-01-1947
Eerste Professie : 15-08-1948
Eeuwige professie : 15-08-1951
Overleden te Huijbergen : 03-08-2005
Broeder Henricus werd geboren werd hij 9 maart 1928 te Oosterhout uit het huwelijk van Henricus Bolk en Maria (Cornelia van Alphen als de 7de in het gezin dat 9 kinderen ging tellen. Op 18 jarige leeftijd, 27 januari 1947, zijn intrede, om Broeder van Huijbergen te worden. Daarin volgde hij zijn 10 jaar oudere broer Steven, die de kloosternaam “Ansgarius” droeg. Als onderwijzer begon Br. Henricus te Amsterdam aan de Roerstraat in 1948 te Haaren in 1951 opnieuw in Amsterdam vanaf 1952 aan de Karrestraat in Breda vanaf 1955. Naast een volle dagtaak werd er ook nog volop gestudeerd: zo behaalde Br. Henricus tussendoor Godsdienst A; Akte 77A en 77 B; Duits L.O.; Duits M.O.A. Zodoende in 1958 leraar aan de U.L.O. te Amstelveen, en vanaf 1963 tot 1987 leraar hier in Huijbergen, aan de Ste Marie U.L.O. die tot M.A.V.O. werd omgedoopt. Vanaf 1987 in de V.U.T.
Dat wij zo onverwacht voor zijn uitvaart zo den moeten samenkomen hadden wij niet verwacht. Nooit een signaal, nooit een teken van hartklachten. Wij hadden dit niet verwacht … maar het is wel gebeurd onbegrijpelijk vreemd,onwezenlijk raar. Een van zijn geliefde hobby’s beoefenen uit fietsen gaan woensdagnamiddag 3 augustus samen met zijn nicht Jeanne en neef Joop, thuiskomen na een rondje Wildertse Duinen, nog zeggen tegen Joop: “wat ben ik blij dat je me geduwd hebt, anders had ik af moeten stappen ” en dan een hart stilstand.
Voor uw broer, uw heeroom, uw medebroeder, onze huisgenoot, uw vriend kwam de Bruidegom heel onverwacht; maar we kunnen er zeker van zijn, voor Br. Henricus niet onvoorbereid. Want als iemand iets goed voorbereidde, tot in de puntjes elk detail verzorgde, heel minutieus , heel correct , dan was hij het wel. Daarvan getuigen, om maar een eenvoudig voorbeeld te noemen, de notities die hij maakte om het verblijf van zijn nichtje Jeanne met haar Joop, de vorige week zo perfect mogelijk te laten verlopen. Niet onvoorbereid is hij gestorven: als teken daarvan koos hij er de laatste jaren voor, om in september telkens opnieuw het Sacrament van de zieken, van de ouder wordende mens te ontvangen, samen met nogal wat andere medebroeders.
Broeder Henricus heeft zich bijna 40 jaar met hart en ziel ingezet als onderwijzer en leraar op diverse scholen. Perfectionist als hij was, wisten zijn leerlingen vanaf het eerste moment wat ze aan hem hadden, want hij die op alle terreinen hoge eisen stelde aan zich zelf, deed dat ook aan anderen. Er moest gepresteerd worden. Wat langer dan heel even ergens zitten, kon hij niet, altijd was hij ongedurig onderweg, wie kwam hem bijvoorbeeld telkens opnieuw niet tegen in huis: in een van de gangen, in de refter, in de recreatie zaal, en buitenshuis in de tuin, en daarbij .0. niets ontging hem. Zo ook bij tennis toernooien en competities de laatste tijd: “de broeder ” kwam even aanmoedigen en kijken. Daarna was hij weer weg.
Als Br. Henricus meedeed bij sport, bij spel, dan was het niet alleen om mee te doen, neen, dan moest er ook gescoord worden, en wel zo goed en zo hoog mogelijk, winnaar worden was altijd zijn optie. Hij was en bleef iemand die zelf graag de teugels in handen hield, in een duidelijk geprogrammeerde structuur voelde hij zich goed thuis, gedisciplineerd in alles, als religieus trouw aanwezig bij de diensten in de kapel.
Na de V.U.T. vanaf 1 augustus 1987 was er nog meer tijd voor zijn vele hobby s waarvan ik noem zonder de pretentie te hebben volledig te zijn: fietstochten maken, puzzelen, sportprogramma s op de TV volgen werken in de tuin. Vele jaren een actief tennisspeler en bestuurslid en lid van de technische commissie van de tennisvereniging Huijbergen. Daarnaast was hij ook dienstbaar bij het tafel dekken, bij de vaatafwas op de verzorgingsafdeling; bij het gereedzetten van de koffie kopjes op zondagmorgen in de recreatiezaal.
De grote kerkleraar Augustinus zei en schreef eens “Onrustig is mijn hart, God, totdat het rust heeft gevonden in U.” `t Is die rust die we graag en van harte toewensen aan deze broer en oom, deze medebroeder en huisgenoot, deze tennisvriend, deze voor velen goede bekende.
Leo Testers, rector
Broeders van Huijbergen