333 Br. Gregorius Franciscus Petrus Antonius Caron
Geboren te ‘s-Gravenhage: 22-11-1919
Ingetreden : 22-01-1939
Eerste Professie : 15-08-1940
Eeuwige professie : 15-08-1943
Overleden te Huijbergen : 28-12-2008
Broeder Gregorius, geboren als Franciscus Petrus Antonius Caron te Den Haag 22 november 1919 uit het huwelijk van Bernard Caron en Elisabeth Hazebroek, de 4de in het gezin van zes kinderen. Hij kwam tot de keuze om het pedagogische en didactische werk van de Broeders van Huijbergen mede te gaan ondersteunen. 22 januari 1939 volgde zijn intrede hier in Huijbergen. Vanaf 1940 tot 1979 was hij verbonden aan scholen van het lager onderwijs, vanaf 1940 als onderwijzer te Breda, vanaf 1949 in dezelfde functie te Amstelveen; als hoofd van de Clemens III School vanaf 1954 te Breda.
De vrije tijd die er kwam na zijn vervroegd pensioen in 1979, werd heel dienstbaar besteed op het kantoor van het Bisdom Breda: als vrijwillige medewerker aan het Diocesaan Missiebureau. De achteruitgang van zijn gezondheid deed Br. Gregorius besluiten om op 15 juli 2008 het Bredase klooster aan de Roland Holststraat te verlaten en naar Huijbergen te komen. Nu er een einde is gekomen aan zijn leven hier op onze aarde zijn we dankbaar deze op zijn manier talentvolle man in ons midden gehad te hebben.
Luisterend naar zijn medebroeders, naar zijn familie na mijn vraag wat er in ieder geval zou moeten klinken bij de uitvaart van Br. Gregorius, van broer en oom Frans kan ik mede namens hen het volgende “in memoriam” uitspreken. Zijn rijke leven overziende moest ik denken aan de evangelielezing die daarjuist gelezen werd. Ieder die hem gekend heeft, ieder die hem heeft meegemaakt, weet …. Br. Gregorius is zeker niet de man van het ene talent, ook niet de mens van de twee talenten hij was zeker en vast op zijn minst de man van de vijf talenten. En met zijn onderwijskundige talenten heeft hij als een uitstekende, goede, trouwe en strenge dienaar gewerkt, nauwgezet gewoekerd. Hij kon heel duidelijk, dominant, aanwezig zijn. Dat hij bij zijn sterven, bij zijn heengaan van deze aarde, zondagmorgen 2 december na nog maar goed en wel de H. Communie ontvangen te hebben gehoord mag hebben van de Heer onze en zijn God: “ Je bent een goed en trouw dienaar Kom delen in de hemelse vreugde”.
Zijn vertrouwen in de Heer van de hemel en de machten was groot bij het we en wee in zijn lange leven. Hij wordt gekend ais een man van principes: zowel s religieus, als man van het onderwijs streng voor zichzelf, streng voor de ander. Hij hield van orde en tucht en dat straalde hij ook uit. Een man die zich als religieus aan de regels en de voorschriften hield en dat kwam ook in het onderwijs tot uitdrukking. Br. Gregorius stond voor zijn taak: een echte schoolmeester, toegewijd tot en met, en als hoofd van de school verlangde hij zowel van het personeel als van de leerlingen dat zij zich met hart en ziel voor hun taken zouden inzetten.
Als religieus verzorgde hij op bewonderenswaardige wijze zijn gebedsleven, hield zich op de hoogte van het kerkelijk wel en wee, voelde zich het beste thuis in de tradities van vóór het 2de Vaticaans Concilie, niemand die zo trouw de kapel bezocht als hij. Het deed hem deugd als lector, als zanger te mogen functioneren. Dat ook op zijn jaarlijkse vakanties in Oostenrijk: waar hij niet voor niets de ” Unterpfarrer ” werd genoemd vanwege het assisteren van de plaatselijke pastoor.
Ondanks zijn druk bezette leven was er ook tijd voor buitenschoolse activiteiten, de drumband waarmee hij niet alleen in Nederland, maar ook in België en Duitsland heel verdienstelijk optrad. In verschillende Bredase parochies was hij betrokken bij vergaderingen, verleende hij hand en span diensten, als toneelspeler vervulde hij menige glansrol. Zorg had hij voor de stille armen en meerdere periodes was hij huisoverste.
Van zijn hobbys mogen zeker genoemd worden met toegewijde hand de decoratieve kerstversiering verzorgen, kruiswoord puzzels oplossen, postzegels verzamelen, tekenen. Typerend voor Br. Gregorius was dat hij hartelijk en attent was voor iedereen met wie hij in aanraking kwam.
Zijn zorgzaamheid uitte zich in veel kleine dingen in huis: als tafeldekken, koffie zetten, en heel veel kleine dingen in de gaten houden getuigden van zijn betrokkenheid en toewijding. Bij het klimmen van de jaren kwamen de lichamelijke ongemakken. De gang naar het ziekenhuis werd hem vertrouwd. De liefdevolle verzorging van Ste Marie deed hem goed, de waardering en de dank daarvoor sprak hij nogal eens uit. In de kersttijd – op het keerpunt van duisternis naar licht – is hij overleden, voorgoed over het lijden heen geraakt. Dat hij nu deel mag hebben aan het licht dat in de duisternis verscheen: het Licht verschenen in een mens van vlees en bloed: Gods Licht dat doorbrak in een mensenkind, in Jezus, geboren te Bethlehem: dé inspiratie, dé Oriëntatie van Br. Gregorius van broer en oom Frans.
Leo Testers, rector
Broeders van Huijbergen