eboren te Woensdrecht: 29-05-1925
Intrede : 30-08-1941
Inkleding : 18-03-1942
Eerste Professie : 19-03-1943
Eeuwige Professie : 15-08-1946
Overleden te Huijbergen: 27-12-2012
Br. Wiro kwam uit een heel groot gezin, waarin de kinderen al vroeg werden ingeschakeld bij de werkzaamheden. Bij die huishoudelijke zaken had hij zich verscheidene bekwaamheden eigen gemaakt en hij was altijd wel met iets bezig. Met die gaven uitgerust trad hij in het klooster, waarin zijn oom Br. Godefridus hem was voorgegaan.
Na zijn noviciaat in de Volksabdij te Ossendrecht is hij heel zijn leven vooral dienstbaar geweest binnen de broeder gemeenschap. In Bergen op Zoom, Amsterdam, Breda en Huijbergen heeft hij met zijn zorg voor de huishouding en de kapel en ook als portier of zoals het later genoemd werd receptionist, veel bijgedragen aan de sfeer in de gemeenschap. Voor de vele gasten in Bergen op Zoom en Huijbergen was een sprekende vertegenwoordiger van onze goede eigenschappen zoals gastvrijheid, eenvoud en opgewektheid.
Hij had aandacht en waardering voor de kleine dingen. Een gescheurd tafellaken kon omgewerkt worden tot servetten, en van een oude badhanddoek wist hij nog een paar kleinere handdoekjes of een washandje te maken. Jarenlang hield hij dan ook een wakend oog op de lingerie en zorgde er voor dat alles op tijd de was inging en zo nodig hersteld werd opgeborgen. Zorgvuldig zette hij de kerststal op in de hal en nauwgezet zorgde hij er jaren lang voor dat de klokken in huis aangepast werden aan de zomer- of wintertijd. Voor tal van huishoudelijke moeilijkheden vond Wiro altijd wel een oplossing. De gevleugelde woorden: “Wend u tot Wiro”, waren daar een bewijs van.
Hij genoot van de vogels die voor zijn raam de nootjes kwamen halen, van de eendjes in de vijver die naar hem en zijn broodkruimels toekwamen. Nagenietend kon hij daar gedetailleerd over vertellen tijdens een koffiegesprekje. Hij genoot van zijn eigen humor die dikwijls tot uiting kwam in zijn woordspelingen. Zelfs toen de tumor in de blaas het zitten ging bemoeilijken vertelde hij de dokter dat hij ‘het zitten niet meer zag zitten’.
Naast deze activiteiten in huis, was hij ook buiten het klooster actief: met name voor het gehandicapte kind heeft hij zich met veel toewijding ingezet. Jarenlang assisteerde hij in het ziekenhuis Lievensberg te Bergen op Zoom met het rondbrengen van de communie. Wie met hem in contact kwam mocht zijn hartelijke eenvoud en meeleven ervaren.
Als religieus had hij de gemeenschap en het gebed hoog in zijn vaandel staan, ook toen zijn krachten gingen afnemen. Hij was een vroom man die zijn vreugde en zorgen deelde met en toevertrouwde aan Maria: de Rozenkrans, het Mariakapelletje, bedevaarten naar Banneux hadden voor hem een hoge waarde.
Zaterdagmorgen werd hij rond halfzeven, een uur nadat hij zijn leven uit handen had gegeven, op zijn kamer gevonden, knielend voor zijn bed waarboven een afbeelding van Maria hing met in ieder hand een rozenkrans. Even deemoedig en gelovig als hij geleefd heeft, is hij ook gestorven.
Een hartelijke broer, oom, medebroeder en vriend is van ons heengegaan. In geloof bidden wij de Heer, zijn trouwe dienaar op te wachten in het Vaderhuis.