Kwetsbaar en ontvankelijk

De kwetsbaarheid waar Franciscus voor koos maakte zijn contacten ruimer en dieper. Paus en sultan treedt hij onbevangen tegemoet en met de wolf die hij aanspreekt als "broeder wolf" gaat hij in gesprek.

Het begon toen hij van zijn paard af kwam en de melaatse op ooghoogte begroette en hem omhelsde. Als hij degene waar hij afkeer van had kan aanvaarden, overvalt hem een diep geluksgevoel, dat richting zal geven aan zijn leven.

De stap die hij zette naar de melaatse is voor Franciscus niet te vergelijken met de stap die God zet in de richting van de mens: God schenkt ons zijn liefde en die liefde van God komt ons in de mens Jezus tegemoet. Een liefde die zelfs sterker is dan de dood.

Het besef die toenadering in Gods ogen waard te zijn wordt voor Franciscus de spil van zijn doen en denken. Het besef door Hem bemind te zijn wordt een soort innerlijke balans die bevrijdend is, blij maakt en vrede uitstraalt.

Door zijn kwetsbaarheid werd Franciscus ontvankelijk voor het leed van anderen maar tegelijk ook ontvankelijk voor de scheppende kracht van een alles doordringende liefde. In de kwetsbare mens Jezus wordt God bereikbaar voor ons, in onze kwetsbaarheid worden ook wij bereikbaar voor God.